Kurdjan Sorî

Romana Semerqand – 14 (Amîn Me’lof)

Piştî wê rojê, imparatorî hemû ket nava tirs û fikaran de. Beşên îdarî de kar sekinî bû. Nûçeyên, ‘yê yekîne serî hildin’ dihatin. Behsa şerê navxweyî dihate kirin. Dihat gotin ku Nîzam, hinek taxên Isfexanê bi çek kirine. Li sûkê, esnafan malê xwe vedişartin, derîyên sûkên navdar hatibûn radan. Bi …

Read More »

Romana Semerqand – 13 (Amîn Me’lof)

Mitale, hilanîn û danîn, pîvan, nirxandin, biryar dayîn… Van rojan Emer nedikarî van tiştan bike. Dema ji dîwanê derket, ket nava zikakên sûkê yên teng û fetlonek. Çiqas gava paştir bû her kolan tarîtir dibû, qelebalixê hêdîtir hareket dikir, ştexalî û çêr dengek nivztir derdiketin. Firoşkar û dikandar hesko leyîstokvanên …

Read More »

Romana Semerqand – 12 (Amîn Me’lof)

Isfexan, nisfê Cîhan! Ecem, welê dibêjin. Ango: “Isfexan, nîvê cîhanê”. Ev gotin, gelek piştî Xeyam çêbû bû lê hêca 1074’ê de ji ber pesnê bajêr, çi nehatibû gotin: “Kuçên wê cewher, mêşên wê mêşê higiv, giyayê wê safran e!” “Hewayê wê bêhn xweş, embarên wê bê kurm, goştê wê qayîm!” …

Read More »

Romana Semerqand – 11 (Amîn Me’lof)

Li ser Rêya Hevrîşim, ji Çola Xwê hirvetir, bajareke ji avahiyên nivz pêkhatî heye; Kaşan. Ew bajar, ciheke seknê ye. Karwanan, hêca nedayîn kaşên Çiyayê Sîsarkê Keçel, li wê derê bêhn vedidan. Ew çiyayê bêyom yê bûyî warê rêbirên derdora Isfexanê cerd dikirin. Kaşan bajareke, kîl û heriyê bû. Kesên …

Read More »

Romana Semerqand – 10 (Amîn Me’lof)

Dema gihiştîn Semerqendê, ji ber siwariyê, sermayê û niqaşên nexweş yên navbera wan de borîn şebikîbûn. Emer peya bû û nebû derket koşka xwe û xwarin jî nexwar. Di rêde deh rûbaî afirandibûn û niha jî bi dengê bilind deh caran, bîst caran dubare dikirin. Ji beriya van çarmalikan di …

Read More »

Romana Semerqand – 9 (Amîn Me’lof)

Li Semerqendê şahiya cejnê dihate jiyandin. Di nav vê şahiyê de, jinekî diwêriya bigirî: Ew jî jina xan ya ku ji şadiyê mestbûyî bû. Çimko Sultanê bi xencerê birîndarbû yî, babê wê bû. Her çiqas mêrê wê sersaxî jê re xwestibû, di haremê de fermana şînê dabû, axayeke haremê ji …

Read More »

Romana Semerqand – 8 (Amîn Me’lof)

Cîhanê bi kelecaneke mezin, çîrokên zewaca zelamên navdar vedigotin. Emer dev ji gazindan berdabû û guhê wî li Cîhanê bû. Dema Cîhan ji qestî disekiniya, Emer dawîya çîrokê dizaniya jî lê dîsa lave dikir ku Cîhan vebêje.             Em çîroka xwe bidomînin. Em bibêjî; xelîfe jehr daqurtan, lê mecbûr bû …

Read More »

Romana Semerqand – 7 (Amîn Me’lof)

Xeyam got: —Va ye Selçûqî wisanin. Hem bêwijdanên talanker in, hem jî fermanrewanên rewşenbîr yên welênin ku di nava xwe de hestên herî rezîl û herî bilind bi hev re mezin dikin. Bi teybetî Tûgrûl Beg, xwedî zanyarîyek welêbû ku dikariya împeretoriyekî ava bike. Dema Îsfexan standî, ez sê salî …

Read More »

Kurdjan Sorî Kî Ye?

Sala 1966an li Bohtanê li herema Mişarê di gundê Eynê ji dayîk bûye. Eynê navçeya Sêrtê Dihê ve girêdayî ye. Zarokatiya wî li Eynê derbasbûye. Dibîstana seretayî li gund xwendî ye. Di sala 1980yan li Kufra(Şîrvan) dest dibîstana navendî(lise) kirîye û 1983yan li Mereşê qedandî ye. Ji wê rojê pêde …

Read More »

Romana Semerqand – 6 (Amîn Me’lof)

Jinek û zelamek… Wênesazek ku navê wî nayê zanîn, ew li ber hev re dirêj kirine û li hev pêçayî xeyal kirin e. Cihikeke ji gulan û cûweke bi rengê zîv li ber lingên wan diherike daniye. Çiçikên xwedawenda Hindê yên girover, ji Cîhanê re layîq dîtine. Di desteke Emer …

Read More »