Rojên mehên yên demsala payîzê xilas bûn. Her çiqas ku li gorî salnameyê nebî ji, payîz li wan deran zû derbas dibe. Ronahî û bêhnên roj ên demsala biharê vî bajarê de ew qasî xweş e ku cîyek wekî bihuşta ji rûyê erdê de ye û hewaya vê emrê jiyana …
Read More »Hin Rêbazên Ji Bo Xebatê -2
*Bila xebata te biberdewan û birêkûpêk be. Her roj di heman demê de dest bi xebata xwe bike. Navberên dûr û dirêj nede xebata xwe. Heke ne nexweş bî û zêde ne westiyayî bî di rojên betlaneyan de jî bixebite. Ji bo xebata te sedem navberê belawela nebe û ji …
Read More »Hin Rêbazên Ji Bo Xebatê -1
Her pîşe di nava xwe de xwediyê hinek rê û rêbazên xebatê ne. Rê û rêbazên xebata her pîşeyê ji hev cihê ne. Van rêbazan xwediyên wan pîşeyan çêtir dizanin lê belê ji bo jiyana xebatê hinek rê û rêbaz jî hene ku bi giştî ne. Yanê ji bo xebatekê …
Read More »Arjîn
Tu dizanî çima ji te ra dibêjim eşq? Ez wek zarokekî bêkes û bexweyî li kolaneke tarî û zaboq de mabûm û digirîyam. Paşê tu hatî, te destê min girt tenêtî û tarîtîya min belav kir û tu bûyî ronahîya paşeroja min. Tu gaziya dilê min, hawara gîyanê min î. …
Read More »Ezmûna Zarokan
Li Agiriyê hema bêjin kesek tune ku ev çend pirs lê hatibin kirin. Îja îro tehm û çêja wan pirsan da ye ser zimanê min. Dema di nav kolan û kuçeyên bajar de dimeşim zarokên bi Tirkî xeberdidin dibînim dilê min dişewite. Ev çend pirs hişmendîya me jî radixin ber …
Read More »NIRXANDINEK LI SER ROMANA LOKMAN POLAT ”KEWA MARÎ / MÊKEW”
Berê min berhemên edebî tenê li gorî pîvana zimanî dinirxandin. Lê ev têr nake. Di romanê de ya herî girîng sê tiştin. Ev sê tişt jî ev in: Form, teknîk û temaya romanê. Bi van hersê tiştan ve girêdayî karanîna zimanî li gorî naverokê giring e. Nimûne, naverok destan be, …
Read More »Zarok û Gul
Dema ku ez li parqê û di bin siya darê de rûdiniştim û min pirtûka xwe dixwend; li derdorê min ti kes tune bû. Haya min ji vê dinyayê tune bû û navçavên min girê bû, bêmede û rûtirş. Xemgîn, têkçûyî û bi zêdekirina wechên jiyana xwe ya raborî ku …
Read More »Befr û Bajar
Ev bajarê ku çiya bi sekna riman ber bi asîman ve berz dibin, li Geverê zivistan pir bi îhtîşam e. Eva çend roje kuliyên befrê diporin û duh bi şev gurtir bû. Nasekine. Mirî di nav qebrên xwe de dicemidin? Gelo ajalên li serê çiya çi dikin? Ne bawerim ku …
Read More »PERWERDE Û MIROVBÛN
“Ji roja diya xwe bûyînê heta roja dawî di her warî de fêrbûna mirovbûnê ye perwerde.” (Olivier Rebul) Mirovbûn bi perwerdeyê bi pêş dikeve. Di pêvejoya mirovbûnê de giş tiştên ku mirovahîyê bi dest xistiye ne xwezayî ye, çandî ne. Ku çand li ser bingehê xwe, bi ziman xwe nûjen …
Read More »Hey Feleka Bêbext! Ti Zê Destarî Gêrena, Erjîyayê Şarê Ma Tehnena
Azijî eslê xo yew lingê eşîrê Suweydîyan ê. Nizdîyê çar sê serrî cuwa ver mintiqayê Mistan-Botîyan ra bar kerdî, ameyî Çewlîgî. O wext de Çewlîg, destê Ehmed/Hemed Axayî de bi. Axayî destûr nêda azijan û eskerê xo şawit înan ser. Ê zî wedar bî şî wareyê Meneşkurdî, mîreyê Suweydîyan Silêman …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…