Nivîskarê kurd Firat Cewerî, di salên 80yî de berê xwe da Ewropayê. Di salên sirgûn û xerîbiyê de tîhniya bo welat û axa xwe, bi nivîsîna kurdî şikand. Li welatê Swêdê, di nav xebat û hewldanên nivîsîna zimanê dayikê de mijûl bû; werger kirin, kovara ‘Nûdem’ derxist, çîrok nivîsîn û …
Read More »Nema
Modernîzma Kapîtalîst, hestên te mijand, xwîna teyî mirovî bi ya robotan guhert. Di başîyê de alîkarî, di tengasîyê de pêveçûyîn, di êşan de berketina te nema. Ne kes li te dipirse ne tu li kesekî dipirse. Kom û kuflet dev ji hertiştî qeriya û bû namzetê bajarvanîyê. Gundê bê rez …
Read More »Şêweyeke Edebiyatê : Ceribandin
Bi kurdî nivîsîna ceribandinan gelek kêm e. Pirtûkên xwerû bi kurdî ên ceribandinan hindikin. Hinek nivîskarên ku bi kurdî dinivîsin, ceribandin û kurteçîrokê tevlîhev dikin. Ceribandin û kurteçîrok eynê-heman- tişt nînin. Dema me li ser navê weşanên Helwestê xwest ku pirtûkek ji kurteçîrokên nivîskarên kurd, kurteçîrokên helbijartî amade bikin, hinek …
Read More »Geşbûna wêjeyî çi ye?
Ji sedsala 19an û vir ve, têgiha geşbûnê yek ji têgihên herî belav û naskirî ye. Dîroka peydabûna vê têgihê vedigere heman sedsalê. Sedsala 19an sedsala guherînên mezin bû. Di wê sedsalê de gelek tez û bîrdozî di hemû warên jiyan û zanînê de peyda bûn. Bi rastî ev têgih …
Read More »Pêwîstiya Tevgera Pirtûkên Klasîk
Rojekê pirseke wiha bi ber çavê min ket: “Divê em çima pirtûkên klasîk bixwînin?” Vê pirsê ev hevoka Italo Calvino anî bîra min: “Pirtûkên klasîk ew pirtûk in ku meriv jê re nabêje “ez wan dixwînim” dibêje ez wan “ji nû ve dixwînim.” Pê re jî ev hevok: “Pêwîst e …
Read More »Zerzûr
Wesarê serra 1987î de ez, kek Filît û Elîyê dat Hesenê Hesî ma şî Kanîreş dewa Saxnîsî xebate. Dewe de mektebê mîyanîn viraştên. Muteahîtê înşatê mektebî Mehmed Bazencir bi. Dês û sîwax û mozaîqê ci dewê keyê xalanê mi Gazi ra Eşrefî û birayanê xwu gitewtbi. Ma zî şî înan …
Read More »Selîm Temo: “Tu Çêtir Dizanî”
Piştî her tiştî xeritandin tu dibêjî qey tiştek neqewimiye, nebûye û dê nebe bêdengiyekê daye nav welêt. Serdest her zalim bûn, lê vê carê hestek heye ku kes newêre bi dengê bilind navê wê hilde. Gava mirov di hinava serdemê de dimeşe, normal e ku behsa xwe jî bike. Ya/yê …
Read More »Zilxana Keça Nemrûd
Nemrûd pir bi hêrs bû, Îbrahîm avêt zindanê. Qîza Nemrûd Zilxan, hevala herî nêz ya Îbrahîm bû, wek xwişk û bira bûn. Bes Zilxan bawerî pê anî ku Xweda yek e. Dema seh kir ku bavê wê Îbrahîm avêtiye zindanê, çû ber bavê xwe, çok danî ji bo wî, daxwaz …
Read More »Ahmet Umît: Navê Min Hatun e
Nizanim ji kengê ve ye ku li vê derê ye. Wext ji hişê min çûye. Ji berêvareka bi rengê hingivî ber bi tarîtîyeka bêdawî… Qêrevêrek di serê min de ye, laş ji hal ketiye lê ew girêka veşartî li gewriyê çênebûye. Valahiyek, bi tenê valahiyeka mezin di rihê min de …
Read More »Salihê Kevirbirî : Mehmet Uzun û Nifşên Nû
Ne şaş bim 1998 bû. Li Beyogluya Stenbolê, li avahiya Rojnameya ‚Azadiya Welat‘ ku li Kolana ‚Ayhan İşik’ bû li me qesidî bû. Ji rojnameyê 3-4; wekî mêvan jî 2-3 kes amade bûn. Temenê me li dora 18-24 bû. Bi dilekî geş behsa serpêhatiya xwe û zimanê kurdî dikir. Bi …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…