Tag Archives: Ceribandin

Sê Meselok – Cüneyt Yazıcı

SEBRA APÊ KAL Kalekî hildaye tevr û bêrekî çiya dikole. Xortek lê rast tê û piştî silavdayînê,jê dipirse : “Apo te xêr e,tu bi tevr û bêrê pê ketiyî vî çiyayê bilind dikolî ? ” Apê Kal got:”Birazî,li biniya vî çiyayê mezin zeviyeke min heye. Ji ber ku çiya bilind …

Read More »

Ew Roj

Bihar bû, bihareke zû. Li çiyayên welatê me befir hatibû. Serê çiyayên welêt ji berfê sipî    bibûn. Li çiyan reşbelekî hebûn. Li gundan, li hinek bajaran sahî hebû. Lê pêşiya      hingê… Pêşiya hingê şeva reşa qetran ketibû ser welatê me. Rojê ronahiya xwe nedida. Tavê germiya xwe …

Read More »

Bi Çend Hevoka “ÎNSAN” – Mîr MILANÎ

Êş, keder, xemginî, nexweşî û destêşî tenê ne wesfa/hesleta însên e, lewra ajal jî êşê dikişine, xemgîn dibe û bi êşa laşê xwe dikeve cenceretek mezin.. Gelo tenê wesf û hesletên însaniyetê çi ne û li ser jîyana însên bi çi şêweyê/şeklî diyar dibe? Ev pirs hem hêsane/asan e hem …

Read More »

Min Got Pênûs Girîya – Diyar SOZDAR

Cergê wê tije bibû, ji axîn û janên sedsalî. Hesret û hizora xwe ji nava xwîna keliyayî a bedena westiyay çirçirand. Here kîjan birîna bedena vê axê derman bike , kîjan rupela dîrokê bigoherîne, kîjan sinorên mirinê pak bike ji çîrokên veşartî, kîjan helbest u romanê ji dilê welatê rojê …

Read More »

Seyda û Feqî

“Piştî xwendina van ayet û hedîsan, Feqî ‘Evdilla pê hesiya ku heyat û jiyana wî, ya Seyda û Milletê wî ne li gor wê heyat û jiyana ku ayet û hedîs dixwazin e. Wî qasî Feqî Evdilla pir xemgîn û melûl bû. Feqî: Ax ax… Seyda: Xwedê xêr bike Feqiyê …

Read More »

Parçeyek ji romana “Kurê Zinarê serbilind”

1 – Dê kîve çin? bi erebî û bi dengekê xinzirî û bilind serbazî pirsiyar ji wan kir. Lê ji kîve dapîra Zuleyxa û neviya wê Besna erebiyê dizanin! Ajoyê otomobîla pîkap, ya ku Zuleyxa û neviya wê li pişta wê siyar, bû wergêr di navbera serbazên ereb û dapîrê …

Read More »

Kereng, Qêrîn û Pepûk – Remezan Azad

Çîrok, carna dibe lehengeke dîrokî û serpêhatiya netewekî weka fîlmekê li ber çavan direşîne. Carna jî ji bo xewxweşekê dibe lorîkek û di nav devên dayîk û pîrikan de diherike, bi ber berbangê ve diçe… Lê mixabin car caran jî weka kaniya xeman, dibe sedama êşan, çavkaniya herikandina hêstêran… Ev …

Read More »

Baran Dibare

Ferhad û Serhad her şev ji bavê xwe re tiştên li dibistanê dibûn digotin. Û ji bavê xwe tişt dipirsîn. Bavê Ferhad û Serhad jî,  ji pirsê zarokên xwe pir hez dikir û bersiva wan bi kêfxweşî dida. Şevekê dîse malbat hemû li civata hev rûniştî bûn. Carinan Serhad, carinan …

Read More »

Yadê zilam li ku ne?

Berî teknolojî têkeve nav jiyana me. Em Kurd ji hevdu û ji deverên hevdû bê xeber bûn. Li gundekî nêzikî gundê me bûyerek çêbûya em ji bûyerê bê hay bûn û xeberê me ji hevdu çênedibû. Li gundekî cîran yek bimira piştî çend hefteyan gundê din bi mirina wî dihesîyan. …

Read More »

Demên Berê

Gava em zarok bûn her tişt xweş bû, ji bo me jîyan mina lîstikekî bû. Ji bilî listikê tu tişte xema me nebû. Hertim derd û kulê me listik bû. Serê sibê gava em hişyar dibûn me taştê dixwar û nedixwar em bilez diçûn lîstikê û me heya êvarê  bi …

Read More »