Çarşem , Berfanbar 19 2018
Home / Tag Archives: Çand

Tag Archives: Çand

Sê Şert

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Pîrekek û kurê wê hebûn. Gelekî xîzan bûn. Rojekê kurik ji bo ku masiya ji xwe re bigrê derdikevê ber deryayê. Şewka xwe tavêje avê. Kêlikêk duvre kosiyek dikeve şewka wî. Kosî diavêje avê. Carek dî şewka xwe tavêjê deryayê. Dîsa kosiyek dikevê şewka wî. Kurik ji …

Read More »

TERZÎ

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Terziyek hebû. Her roj bi penîr û reçel diçû dikana xwe. Rojekê heft mêş tên xwe li ser xwarina terzî dideynin. Terzî bi paçikekî derbeyekê li mêşa dixe. Her heft mêşa dikuje. Duvre li ser kirasê xwe; ‘Min bi derbeyekê heft can sitandin’ dinivîsêne. Dema ku di …

Read More »

XEZAL

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Zilamek û sê kurê wî hebûn. Rojekê zilam her sê kurê xwe li dora xwe dicivîne û ji wan re dibêje: – Kurê min hûn mezin bûn. Ê dî herin ji xwe re li dinye bigerin. Piştî gotinên bavê xwe, her sê xort ji bo rêwingiye xwe …

Read More »

Çanda Miriyan

Ez xwediyê miriyan im. Ez wan dikirim û difiroşim, hayê wan jê nîne. Ez mîratxûrê mirîyan im. Çi entîqê ji wan mabe, ez difroşim. Nanê me jê derdikeve. Ez wateya hebûna xwe tê de dibînim. Erdê wan ji min re dimîne, mal û milkê wan ji min re maye. Ez derewînê miriyan im. Min tecrûbe û dîroka wan ji xwe …

Read More »

Kurdên Xorasanê- اریا آزاد

Wî (bi) Navê Xwedayê mezin Parek ji gelên Kurdê Îranên ku li herêma bakûrê xorasanê berbelav bûnen li berê vê herima bi navê Kurd xane nasdekirine, Zimanê vê herima kurdî bakûr(kurmancî) û ola wan Îslam e, Çandeya wan bi hinek cudatî weke Kurdên Kurdistanê, Kurdên Xorasan Misilman Şiî ne û hejmara wan bi xwe spartinê “Danişnamê Îraniyan” nîv milyon e (Gelên Kurd Xorasan dibêjin …

Read More »

Rovî û Pirê

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Di zemanên berê de pîrejinek hebû. Mehekê pîrê têr şîr hebû. Piştî ku pîrê şîr didoht dixiste sîtilê û didanî berban. Bi şev roviyek dihat şîr vedixwar û diçû. Ev buyer her şev wilo derbas dibû. Şevekê pîre li ber şîrê xwe nobet girt. Dema ku rovî …

Read More »

Mar di ziman û çanda Kurdî de

Heger em bi lez û kurtahî guzerek bikin di nava dîroka xwe ya kevnar û çinar de, ji Sumeriyan (efsaneya Gelgamêş) ta Mîtrayî, Med û Maniyan jî, dibînîn (Mar) sembola mayin û saxbûnê bûye û ta niha jî di ola Êzîdiyê de Mar pîroziyê xwe parastiye, ji Laleşa nûraniyê û li ser deriyê peristgehê wêneyê mara reş hêza xwe dide nîşan. …

Read More »

Mar û Zilamê Xîzan

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Di demên gelekî kevin de zilamekî xîzan hebû. Rojekê ji bo ku here karekî ji xwe re bibînê derket ser rêya. Di rê de li ber kaniyekê marek dît. Zilam dirajê kevirekî û dike ku mar bikujê. Mar dibînê ku ji destê zilam nafilitê dibêje: – Tu …

Read More »

Jinbav

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Keçikek û bavê wê hebûn. Bav û keç jiyana xwe li ba hev derbas dikirin. Dayîka keçikê mirî bû. Piştî çend sala zilam ji xwe re jinekê têne. Keçeke wan çêdibe. Piştî gelek salan herdû keçik dibine ciwan. Dema ku xweşik û bedew bûn, xort dihatin xwezginiya …

Read More »

Hopo

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Şivanekî ku navê wî Hopo bû hebû. Li cem mirovekî maldar şivantî dikir. Xwediyê pez nehaqî û zilm li Hopo dikir. Di karê giran de Hopo dida xebitandin. Her cure karê malê, karê şivantiye û karê zêviya bi Hopo didan kirin. Hopo wek însanekî ne raza û …

Read More »