Forum

Şevên tarî, bi Çiraya Qayzaxê  ronî dibû…

Her wext li gor xwe hatîye jîyandin. Mirov li gor rewşa ku tê de ye jîyana xwe domandîye. Li gor şert û mercên deman ji xwe re  derfetan derxistîye holê. Bi sedsalan di tarîyê de jîyana xwe jîyaye. Bi ronahîya çavê xwe derdorê xwe ronahî kirîye. Bi sedsalan şevên dirêj …

Read More »

Ji Nivîskarê Navdar Paulo Coelho 15 Gotinên Hêja

Ji nivîskarê navdar Paulo Coelho, 15 gotinên heja; Ku tu karibî bibêjî; ‘xatirê te!’, wê jiyan  ji nû ve te xelat bike. Hinek mirovên têk neçûyî hene. Ew tim ji şerê reviyane. Tiştê herî rind ji nehêlin dawiyê re, kî çi dizane sibe ji kê re çi tîne. Sewa ku her kesî …

Read More »

Manîfestoya Çardehxalî

1- Bila rehmetî Mehmed Uzun êdî wek afrînerê zimanê Kurdî neyê qebûl kirin. Zimanê ku qaşo Mehmed Uzun çêkiriye jixwe Mela, Feqî, Xanî û pakrewan û stêrkên Kurmancî çêkiribûn. Yek ji wan stêrkan jî Erebê Şemo ye û yekemin romana Kurmancî bi awayekî serkeftî û bi zimanekî romannûsî pêncî sal …

Read More »

Ruh û Jan

Hevalên hêja û birûmet! Heyberên candar digel du hêmanên bîngehîn pêk tên. Yek jê beden (gewde) û ya din jî ruh (giyane) e. Hebûna mirov jî girêdayî van herdu hêmanan pêk tê. Ango ku bedena mirov tunebe, ruhê mirov; û ku ruhê mirov jî tune be bedena mirov bi kêrî …

Read More »

Evîneke Melodramîk * Hesenê Metê

Bi navê sofî Bengî pîremêrekî gundî li perê gund, li hêla rohilata jorîn, bi qasî ses werisan ji kaniyê dûr, li ber dîwarê goristanê rûnistiye û eniya xwe daye taveke pasnîvroya payizî. Carina serê xwe dixe ber xwe, gopalê xwe di erdê re dide û dikeve ramanên kwîr. Di careke …

Read More »

Zanayî û Nezanî

Hevalên hêja û birûmet! Em dixwazin îro hinekî li ser têgîna zanebûn û nezaniyê rawestin. Û têkilî wê jî pêwendiya navbera peyva ‘zana’ û ‘nezan’ li gorî zanebûna xwe rave û şîrove bikin. Jiyan, bi zanebûn dest pê dike. Roja ku mirov ji dayik dibe, tu tiştî nizane. Hin bi …

Read More »

Rojniviska Spînoza – Hasan Filitoğlu

Rojnivîska spînoza yekem romana Şener özmen e. Lê tiştek balkeşe dema em vekolîna naverokê, teşe, tarz, vegotin û hevoksazî ya nivîskar dinhêrîn ew kelecana kurdî di nav romanê de nabînîn. Berewajkî hostetîya nivîskar di hemû rûpela de xwe dide nîşan. Ev peyvsazî û hevoksazîya nivîskar bikaranîye hêjayê gotinê ye ku …

Read More »

Nameyek ji Dayika Min Re

Mêzeke, Bê Mirovan û Pirtûkan Çi Aniye Serê Min!  (Nameyek ji Dayika Min Re) Dayê! Êdî bes gazinan ji nedîtina min bike?! Mirovan, serboriyên jiyanê û pirtûkan ez bi formeke din guhertime. Êdî ez nema ew Selmanê berê me. Ewê ku te jêre digot: Qurmiçiyo! Ev deh car ez ji …

Read More »

Rengîn

Tu evîn î, bext û xemrewîn î… Rengîn, rihê hez kirinê ye Rengîn, dengê bêdengan, çavê bê çavan e. Rengîn, sembola safitiyê, bedewtiyê, bawer û aramiyê ye…. Ev çend salin ne rih, ne dil, ne jî hişê min li ser hemdê xwe ye. Lewra êşa mazluman, feqîran, bêkesan, mehruman û …

Read More »

Du Rê Hene Li Hemberî We -Têngîz Sîabendî

(Ev nivîs li gor baweriya ola Îsewî/ File/Xîrîstiyanî ve hatiye nivîsandin) Xwendevanêd hizkirî serîda dixwezim derheqa sernavêd bi çend gilîyava biaxivim. Çima “Du Rê ?” Çimkî min fikirî, ku ev sernav wê bi kûrayî û firehî nêrîna min azorû ke. Armanca min çî ye? Em di sedsala 21an de jiyîna …

Read More »