1- Bila rehmetî Mehmed Uzun êdî wek afrînerê zimanê Kurdî neyê qebûl kirin. Zimanê ku qaşo Mehmed Uzun çêkiriye jixwe Mela, Feqî, Xanî û pakrewan û stêrkên Kurmancî çêkiribûn. Yek ji wan stêrkan jî Erebê Şemo ye û yekemin romana Kurmancî bi awayekî serkeftî û bi zimanekî romannûsî pêncî sal …
Read More »Ruh û Jan
Hevalên hêja û birûmet! Heyberên candar digel du hêmanên bîngehîn pêk tên. Yek jê beden (gewde) û ya din jî ruh (giyane) e. Hebûna mirov jî girêdayî van herdu hêmanan pêk tê. Ango ku bedena mirov tunebe, ruhê mirov; û ku ruhê mirov jî tune be bedena mirov bi kêrî …
Read More »Evîneke Melodramîk * Hesenê Metê
Bi navê sofî Bengî pîremêrekî gundî li perê gund, li hêla rohilata jorîn, bi qasî ses werisan ji kaniyê dûr, li ber dîwarê goristanê rûnistiye û eniya xwe daye taveke pasnîvroya payizî. Carina serê xwe dixe ber xwe, gopalê xwe di erdê re dide û dikeve ramanên kwîr. Di careke …
Read More »Zanayî û Nezanî
Hevalên hêja û birûmet! Em dixwazin îro hinekî li ser têgîna zanebûn û nezaniyê rawestin. Û têkilî wê jî pêwendiya navbera peyva ‘zana’ û ‘nezan’ li gorî zanebûna xwe rave û şîrove bikin. Jiyan, bi zanebûn dest pê dike. Roja ku mirov ji dayik dibe, tu tiştî nizane. Hin bi …
Read More »Rojniviska Spînoza – Hasan Filitoğlu
Rojnivîska spînoza yekem romana Şener özmen e. Lê tiştek balkeşe dema em vekolîna naverokê, teşe, tarz, vegotin û hevoksazî ya nivîskar dinhêrîn ew kelecana kurdî di nav romanê de nabînîn. Berewajkî hostetîya nivîskar di hemû rûpela de xwe dide nîşan. Ev peyvsazî û hevoksazîya nivîskar bikaranîye hêjayê gotinê ye ku …
Read More »Nameyek ji Dayika Min Re
Mêzeke, Bê Mirovan û Pirtûkan Çi Aniye Serê Min! (Nameyek ji Dayika Min Re) Dayê! Êdî bes gazinan ji nedîtina min bike?! Mirovan, serboriyên jiyanê û pirtûkan ez bi formeke din guhertime. Êdî ez nema ew Selmanê berê me. Ewê ku te jêre digot: Qurmiçiyo! Ev deh car ez ji …
Read More »Rengîn
Tu evîn î, bext û xemrewîn î… Rengîn, rihê hez kirinê ye Rengîn, dengê bêdengan, çavê bê çavan e. Rengîn, sembola safitiyê, bedewtiyê, bawer û aramiyê ye…. Ev çend salin ne rih, ne dil, ne jî hişê min li ser hemdê xwe ye. Lewra êşa mazluman, feqîran, bêkesan, mehruman û …
Read More »Du Rê Hene Li Hemberî We -Têngîz Sîabendî
(Ev nivîs li gor baweriya ola Îsewî/ File/Xîrîstiyanî ve hatiye nivîsandin) Xwendevanêd hizkirî serîda dixwezim derheqa sernavêd bi çend gilîyava biaxivim. Çima “Du Rê ?” Çimkî min fikirî, ku ev sernav wê bi kûrayî û firehî nêrîna min azorû ke. Armanca min çî ye? Em di sedsala 21an de jiyîna …
Read More »Cîhana Şêxê Sen’aniyan
Şêxek hebû Sen’aniyan… Li bajarê Hêşetê şêxek hebû, şêxekî qedirbilind û mezin. jê re digotin Şêxê Sen’aniyan. Emrê wî gihiştibû heftê û heftan. Riha wiha spî bûbû û tayekî reş tê nemabû. Pênsed mûrîd li ber destên wî bûn û ji wan re serdarî û seydatî dikir. Gelek kes ji …
Read More »Gelo Tebî’eta Însanan Çawa ye? – 2
Di nivîsan 1ê de ramanên derûnnasa me de ber çavan. Ku çawa hûn dibînin nêrîna wan bi yek aliyê û ser rexnetiya hevde derketiye holê. Emê niha li gor aqîda îslamê, Qur’ana pîroz û tefsîra wê ya ku Bedîûzzeman Seîdê Kurdî nivîsiye bidin berçavk û ser bisekinin. Qur’ana ‘ezimûşşanê de di …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…