Sêşem , Sermawez 13 2018
Home / Tag Archives: nivîsxane

Tag Archives: nivîsxane

TERZÎ

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Terziyek hebû. Her roj bi penîr û reçel diçû dikana xwe. Rojekê heft mêş tên xwe li ser xwarina terzî dideynin. Terzî bi paçikekî derbeyekê li mêşa dixe. Her heft mêşa dikuje. Duvre li ser kirasê xwe; ‘Min bi derbeyekê heft can sitandin’ dinivîsêne. Dema ku di …

Read More »

XEZAL

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Zilamek û sê kurê wî hebûn. Rojekê zilam her sê kurê xwe li dora xwe dicivîne û ji wan re dibêje: – Kurê min hûn mezin bûn. Ê dî herin ji xwe re li dinye bigerin. Piştî gotinên bavê xwe, her sê xort ji bo rêwingiye xwe …

Read More »

Bûye

Derdê te nayê gotin. Ne tu tê guhertin ne ez te diguherim. Êşa te nayê kişandin. Ne tu diedilî ne ez te diedilînim. Tu bûyî kewa dafikê. Durûtî bûye edet li ser axa te. Jana te bûye girêk û ketiye ser dilê min. Tu ji ku safî dibî ! dîroka te, bûye cirm ketiye stûyê min ! Ez diçim kîjan …

Read More »

Rovî û Pirê

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Di zemanên berê de pîrejinek hebû. Mehekê pîrê têr şîr hebû. Piştî ku pîrê şîr didoht dixiste sîtilê û didanî berban. Bi şev roviyek dihat şîr vedixwar û diçû. Ev buyer her şev wilo derbas dibû. Şevekê pîre li ber şîrê xwe nobet girt. Dema ku rovî …

Read More »

Mar û Zilamê Xîzan

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Di demên gelekî kevin de zilamekî xîzan hebû. Rojekê ji bo ku here karekî ji xwe re bibînê derket ser rêya. Di rê de li ber kaniyekê marek dît. Zilam dirajê kevirekî û dike ku mar bikujê. Mar dibînê ku ji destê zilam nafilitê dibêje: – Tu …

Read More »

Jinbav

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Keçikek û bavê wê hebûn. Bav û keç jiyana xwe li ba hev derbas dikirin. Dayîka keçikê mirî bû. Piştî çend sala zilam ji xwe re jinekê têne. Keçeke wan çêdibe. Piştî gelek salan herdû keçik dibine ciwan. Dema ku xweşik û bedew bûn, xort dihatin xwezginiya …

Read More »

Hopo

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Şivanekî ku navê wî Hopo bû hebû. Li cem mirovekî maldar şivantî dikir. Xwediyê pez nehaqî û zilm li Hopo dikir. Di karê giran de Hopo dida xebitandin. Her cure karê malê, karê şivantiye û karê zêviya bi Hopo didan kirin. Hopo wek însanekî ne raza û …

Read More »

Xwedê Bes e…

Ji tîbûna lêvên terikî re ava wehyê, ji birçîbûna zikên çavbirçî re şikra nimetan, ji bo çavên ku dinêre, lê nabîne roniya çavan, ji zimanên ku beleheq dipeyive re rojiya Meryem, ji nexweşiya dilan re baweriya bêbazar, ji nexweşiya jibîrkirinê re helalî, ji jiyaneke belavela re yekîtiya Xwedê bes e, hezkirina Xwedê bes e, şahidiya Xwedê bes e, Xwedê bes …

Read More »

Heft Bira

ebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Di demên qedîm de heft bira hebûn. Dayîka wan mirîbû. Bi bavê xwe re dijiyan. Rojekê bavê wan nexweş dikeve. Her heft kurê xwe li dora xwe kom dike. Ji wan re dibêje: – Zarokên min, va ye ez li ber mirinê me. Ez ji we dixwazim …

Read More »

Çar Bira

Hebû nebû carek ji caran rehm li dê û bavê hazir û guhdaran. Zilamek û çar kurê wî hebûn. Çavê zilam roj bi roj xeradibûn. Her dem gazin dikir ji êşa çavê xwe. Rojekê kalek tê jê re dibêje: – Çar kurê te hene û tu her roj ji êşa çavê xwe gazina dike. Kurê xwe bişîne bila ji te …

Read More »