Tag Archives: Amîn Me’lof

Êvaran, li sûka Tebrîzê zehf kêm dikan dimînin vekirî, lê kolan tevgerdarin. Zelam li serê kujiyan, li ser kursiyên hêsîr qelûnê dikuşkuşînin. Dûyê qelûnan, bêhnên nava rojê tevan ditepisînê. Min rêveçûna xwe, li ya Howard dianî. Bê sekin dimeşiya, ji kolanekî diket kolana din, carna ji bo slavê bidê babê …

PIRTÛKA ÇARÊ DI DERYAYÊ DE HELBESTVANEK Yê leyîstokê dileyizê xweda ye, em jî kevirên damê! Ya rast ev e, tiştên din beredayî ne. Ji lew re cîhan depê damê ye, her yek ji me jî pêlîstokek. Yê soxînê bikerixe û me berdê nava bîra bêbinî! Emer Xeyam   Nava baxçeyekê …

Tevlîbûyîna hişyarbûyîna Rojhilat berbijariyeke; kelecanek, coşek û gumanek e. Gelo di mejiyê wê yê razayî de, çi fikrên xêr, an jî cinawirî heşîn bûbûn? Heke hişyar bibê yê çi bikê? Yê êrîşê yên ew vehejandîn bikê? Wek taviyên teyrokê nameyên xwendevanan yê bifikar ji min re dihatin. Hêca di hişê …

Şêrînê, yek ji wan ji min re şand. Ez hêca jî vedişêrim. Carna lê dinêrim û dikenim. Nava baxçe de, li ser mehfûrekî jin û mêr dora çil kesî. Her yekî bi temtêlekî. Tirk, Japon Awustralyayî û di nav nîvê wan de li pêşiyê M. Naus. Bi riha spî, simbêlên …

Kula gera li Îranê, mabû di dilê min de. Ji bo çûna Tehranê heyvekî û ji bo jêderketina wê jî sê heyvan min hewl dabû û enceq ez li kolanê wê gerabûm. Gelek dîmenên balkêş mabîn hişê min de, ku ez dikişandim wê derê: Keyfa kuşkuşandina qelûnê, kelecana girtina destê …

Zelamên li Girê Yildizê, li dora mala Cemaleddîn digeran, heke li ser kumên xwe “êspiyonkerên Siltan” jî nivîsandibûna, evqas eşkere nedihatin naskirin. Ziyaretvanên herî ehmeq jî bi dîtinê re ev yek fêhm dikirin. Lê belko jixwe armanca wan ew bû: çavtirsandina ziyaretvanan!  Bi rastî jî ji beriya çendekî mala ji …

“Diya min” ya piştî çend kêliyan hatî mezelê, mecbûr ma ku rave bike ka çire zelamek di mala wê de ye. Şûna navê xwe an yê keçên xwe pîs bikê, rastî got. Ka ev zelamê xerîp kî ye û bi welatparêziyeke mezin û lehengiyê vegot. Hevparê sûncê kesê ewda mêrê …

Tralî ketibû nava giyanê bajêr. Piçikên tozê yên bêsekin, li ber tavê dibiriqiyan. Rojeke tevizî ya tam li gorî Îraniyan bû. Li şaneşîna otêlê goştê mirîşkan yê bi mijmijik û şeraba Şîrazê li ber min bû. Laşê min giran û Ez betilîbûm. Min pêşgîrek şil danîbû ser rûyê xwe… Lê …

Bi keştiya babir, çûyîna Trabzonê… Deryaya Reş bi tebat, zêde tebitî, bayeke hênik û sivik. Bi saetan heman kevî, heman qerax, heman teht û heman dehl û dirên Anatolê… Heke ez giringiya karê li pêşiya xwe li ber çavan bigirim, bi rastî geleke ez qet gazindan nekim… Diviya min axaftinên …

Girtigeha muhteşem ya deriyên wê vekirî: Li pesarê Yildizê qesreke bi depîn; li kêleka qesra sadrezam de. Xwarin ji aşxaneya qesrê tê. Kesên tên ziyareta wî, qor bi qor di riya bidar de dimeşiyan. Dema dihatin ber sîlanoka dêrî, şekalên xwe derdixistin. Dema diketan hundur, bi dengê ustad yê az, …