Tag Archives: Amîn Me’lof

Ez bêjim vê raveya ji nişka ve jiyana min serobino kir, yê ne rast be. Reaksiyona  Rochefort li hêviyê bû, min neda der. Ez gelek şaş bûbûm û zehf jî min mereq kiribû lê biguman bûm. Ez li vî zelamî ne bawerbûm. Pirtûka destê xwe dayiyê û pelê wê zivirandîn, …

Ez dawiya havîna sala 1895 ê çûm Parzemîna Kevin. Kalikê min, bûbû heftih û şeş salî, ji min û diya min re nameyên kelogirî dinivîsandin. Ji berî mirinê dixwest careke din min bibînê. Min hemî dersên xwe nîvişkal hiştin û ez ketim rê. Di keştiyê de her tim min xeyal …

PIRTÛKA SÊYEMÎN DAWÎYA SALA HEZARÎ Rabe ser xwe, ji bû xewê Pêşiya me bêdawîtî ye! Emer XEYAM   Heta vê derê, min kêm behsa xwe kir. Armanca min ew bû ku Destnivîsa Semerqendê ka çawa behsa Xeyam, ya kesên wî naskirîn, kirî ye û ka çawa behsa tiştên hatîn serê …

Emer Xeyam, ji mirina dostê xwe re girî. Wek çawa ji yên din re giriyî. Bi eynî giraniyê, eynî sebrê û eynî janê. “Me ji heman meyê tam kir, lê ew çend badînan ji berî min sermest bûn.” Lê ne hewceyî viran e, pirtir ser pirtûka xwe ya çûyî qehirî. …

Piştî Emer Xeyam ji Isfehanê derketî, eynî weke qaçaxekî, weke derbederekî jiya. Dema çûyî Bexdayê, xelîfe axaftinên wî yên bi gel re qedexe kiribûn. Her weha qebûlkirina kesên heyranê wî yên dihatin ber deriyê wî jî qedexe bû. Dema çûyî Mekkehê, kesên dijberê wî, hemûyan gotina xwe kiribûn yek û …

Wê şevê, bêhna mijmijikan ji bayê Isfexanê dihat. Lê kolan bêcanbûn! Xeyam xwe di nêrîngeha xwe de asê kiribû. Gelî caran, diçû wir, çavên xwe didan ezmên û tekelê usturlaba(*) xwe ya gizûratî gigirt destê xwe û cîhan ji bîr dikir. Lê vê carê ne welê bû. Stêr bê dengbûn, …

Piştî vê axaftina wezîr, nava hozanan de, milmil, pistepist, lepitandin û tevlîhevîyek çêbû. Hemû li bendê bûn ku dor bigihije wan. Hinek ji wan, hêdîka gavek dudoyan xwe şûn ve kişandin da herin. Di nav wan de tenê jinek, bi gavên şideh nîzing bû. Qazî, awirên Emer bi mereq dîtin …

—Ji berê ve muneccîman ev gotîye û rast jî dibêjin. “Çar bajar hene ku, di bin stêra serhildanê de çêbûne. Ev bajar, Semerqend, Mekke, Şam û Palermo ne. Gelên van bajaran, ne bi xurtî be, ti carî serî li ber rêveberên xwe netewandine. Ne bi şûrê dadê be, ti carî …

Emer wê şevê, di nava koşka havîngeha Ebû Tahir ya li serê girekî, di nava bexçeyê fireh û jê re hatî veqetandin de, ji bo razanê xwe hir de wê de zivirand. Li ber serê wî, li ser sêpayeke nivz, pênûs, hoqa, çiraya vemirî û pirtûka wî ya vekirî û …

Di dîwana Qazî Efendî ya fireh de, ronahiya ji çirayan diçirisî, rengê rûyê Xeyam kiribû weke şimayê. Heçko dînek har be, du muhafizan herdu milên wî re girtibûn û bi vî awayî li ber dêrî sekinandibûn. Qaziyê ku li wî alê mezelê rûniştî, Xeyam ferq nekiribû. Dozek qedandibû û li …