Behçet Ateş

MIROV Û DAD

Peyva dad di jiyana mirovan de mafê hempare. Jiyana gerdûnî pirî bi hêst û şaney fantazînin, fantazî di aqilê mirovan de dibin hêst û xwastekê jiyana mirovan ji dadê dûr dixîne û dikeve nava helwesta derdestî pêk tînin. Lewra mirov di şirîgatiya jiyanê de dikevin nava xeteriyên bê tehemûla parve …

Read More »

KELA WANÊ

Av li xweza herikî Gul û çîçek pelda. Milet rabûn piyan Erd û çiya hejiyan. Cihoka avê xitimî Guliyên dara pelpitî Banga Leyla lê zivirî Lambe şikest vemirî. Kar û xebat ji xwe re bî Cesaret dibe xwe xwedî Ji kesî re serî danaynî Payetxt têktere hildişînî Dîsa cihan bû …

Read More »

Kurd Jîn Dibin

Bê dewletbûn bê xweyîtîye. Ji bo bazirgana hêsta şadiye Kîsikê celada tûrikê tijiye Xema kesî nîne kurd dimirin.   Şirîg kom dibin bi civînê fermî Dikin qalû gotin kara berjewedî Sazdikin saziyên jehra mirinê Derdê kesî nine kurd dimirin.   Nîne artêş bigre tola miletê bê vîn Saziyên parastina mafê …

Read More »

MİROV, ESALET, NEZANÎ, ÎXANET, ÎFTİRA

Xweda mirovan bi heman taybetmendiyan ve afirandiye û bi hebûna pîrek û zilam terîfa mirovan hatiye terîf kirinê û navê herdu cinsiyetan kefşa wan bûye MİROV. Şekil, mêjî û hêst, vîn û biryar, dest û nig, çav û goh, MİROV Şeklê mirovan her çendî pîvana qilafet ne bi qasê hevbin …

Read More »

Ziman

Milet bi ziman dibe milet û ziman jî civak bi têkiliyên jiyanê kar û keda rojane dewlemend dibe û hîngê ziman dibe zimanê bazarê, teknolojiyê û aboriyê, tendirûstiyê û pîskolojiya civakê re dibe çareseriya derûnî, di  tevahî qadan de dibe zimanê axaftinê. Ziman di bedena mirovan de lebata herî girînge …

Read More »

Mırov, Qeder û Xweza

Devê kîde ziman heye û sûçê erdhecê dikin sûçê Xweda û dibêjin Xweda ferman kiriye erd heciyaye. Mîna mirîşka ku serê xwe kiriye qûmê heya wî ji cendekê wî nîne, ango haya wî ji qûna wî tune. Xweda ferman kiriye falan û bêvan ayetê de behsa erdhejê kiriye anjî Hz …

Read More »

MIROV Û GERDÛNÎ

Gerdûnî bi gelemperî di heman xweşiyê de xweş e û her waha tevahî fêkiyên xweza/sirûştî de berhev dibe xweşiya her fêkiyek ji hev cûda bi tehmin û xweşin. Xweda tevahî mirovan û mirovahî wekî hev dewlemend û pîrûpak afirandiye. Paktiya mirovan ji xwezaya dayîkê tê. Lewra dayîk mafê wê ê …

Read More »

JIYAN Û MIROV

Di jiyana mirovahî de derman nîne ji xwastek û hêstên di dilê mirovan de, bi alîgirê çav û hişmendî de berhevî dibin bi dawî bibin. Mirov bi her çendî dîtin û têgeha hişmendî di şaneyan de tomar dikin û ewqasa di hişmendî û dil de hêst dibin raman û xwastek …

Read More »

Bextê Wenda

Destê dîlberê de pênûs bû, Dersa vîna wê ne kifşe bû, Bi dilê aramî difikirî diyar bû, Wêjî nizanîbû dawî ewhabe. Karê wê pirî pak û dirêjbû, Jiyanê wekî leystokê zanîbû. Ava kaniya gund pirî sar bû, Hewcetî bi sarincê tunebû. Şerbikekî ava kaniya xweza, ji bo bedenê wekî derman …

Read More »

CEMIDÎM DAYÊ

Dîsa rojek bi hestên xemsarî Ser min de derê tirsê vegirtiye. Kulîlkên berfê lez û bez tên xwarê, Rûyê xwezayî dîl girtiye dayê.   Nalîna dengan tê ji binê berfê. Kes nagêhêje alîkariya bêkesan. Peyvên wan bê nav in, Bangê me yê mirinê zû tê bihîstinê dayê.   Bedena me …

Read More »