Ew hesta ku dem “zû derbas dibe” yek ji diyardeyên herî balkêş ên derûnnasiya mirovî ye. Mejiyê me demê ne bi saetê, bi tecrûbe û bîranînan dipîve.
Sedemên bingehîn ên vê hestê ev in:
-
Rûtîn û Dubarekirin: Heke rojên te dişibin hev (kar, rê, karên malê), mejî agahiyên nû tomar nake û van rojan tevlihev dike. Ji ber ku bîranînên nû kêm in, gava ku tu li paş xwe dinêrî, dem pir kurt diyardibe.
-
Têkiliya Temen û Rêjeyê: Gava tu 10 salî bî, salek temenê te dike %10ê tevahiya jiyana te. Lê gava tu 30 salî bî, salek tenê dike %3.3yê jiyana te. Ji ber vê yekê her ku temen mezin dibe, sal di çavê me de piçûktir û kurttir dibin.
-
Zêdebûna Balkişandina Li Ser Tiştên Din: Dema ku tu balê didî ser kar, fikaran an jî bala te li ser tiştekî din be, tu bala xwe nadî herikîna demê. Dema ku tu li bendê bî an bêzar bî hêdî derbas dibe.
-
Kêmbûna Agahiyên Nû: Di zarokatiyê de her tişt nû ye (şûnek nû, agahiyek nû, mirovekî nû), lewma mejî bi hezaran agahiyan tomar dike û dem dirêj dixuyê. Di mezinbûnê de tiştên nû kêm dibin.
Çawa dikarî demê “hêdî” bikî?
-
Rûtînên xwe biguherîne û tiştên nû biceribîne.
-
Fêrî tiştekî nû bibe (zimanekî nû, amûrekî muzîkê, hwd.).
-
Agahdarbûna kêliyê zêde bike û balê bide ser hûrgiliyên dorhişê xwe.
Sermîyan Elî
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…