Asûs ya Mehmet Dicle

9-“Simîtfiroş”ên bajarî ewil canê xwe difirotin, paşê hêvîyên xwe.

Jîyan tim çîrokeke berê bû û di dilê me da pênc qûrşîn, pênc bombê, pênc awirên birçî û tazi dipêyîbûn.

Darbesta jîyana me qul qulî û bejn û bala xeyalan me gul gulî, dawîya çîroka me tune bû. Simîtfiroşên bajarî ewil xwe dikuştin di xwe da, paşê yên din dikuştin.

Di dawîya da hemû tevleyên jîyanê diqulibûn ser hev.