ÇandName Li pey şopa bav û kalan…
6-Bawermendên me tim “Taveheyv”ê yeke din da dijîn û dimirin.
Tim bi bêhemdîya xwe didan dû Taveheyvên biyanî.
Her ku tîrêjên rojê dinê me terk dikir, me daxwaza Taveheyvên alemên din dikir.
Me bi destên xwe keviran avahiyan sar lêdikirin, me bi destên xwe dîwarên nexuyayî xurt dikirin, me bi destên xwe kok û rehên xwe diçirandin.
Paşê me dawe Taveheyvan dikir, xewna Taveheyvan didît, jîyana Taveheyvan dixwast.
Lê di rastîya da Taveheyvan, dilê me yî reş û kevir nedikanî ronî bikira, nedikanî geş bikira, nedikanî biguherindiya. We, rastîya Taveheyvan me bû. We, çîroka me bû. We, ezmûna me bû.
