Asûs ya Mehmet Dicle

4-Di heqîba dilê Nûro da tenê teni û tarî hebû, tenîya ruha xwe, tarîya yên din. Her ku dem dibihûrî û Nûro dimeşiya, tenî û tarî diweşiya li ser “Axa Pîroz” da. Rojek hat ku Axa Pîroz di bin tenîya ruha Nûro û tarîya yên din da ma. Xêncî Nûro xuya nedikir. Hingê Nûro bi destên xweyî jêkirî Axa Pîroz belav kir. Di dawîya umra xwe da Nûro dîsa bi teniya ruha xwe û tarîya yên din va mabû. Çîrok dîsa vegerîyabû serî. Çîroka Nûro bi tenîyê dest pê kiribû û bi tarîyê dawî bûbû. Axa Pîroz tenê navek ji navên Mekkeyê Mukerremê û Medîneyê Munewwerê bû di jiyanên me da.