ÇandName Li pey şopa bav û kalan…
10-Nizanim di “Kampus”ên bajaran gihir û mezin da, em çend caran hatin bendeyê xwe. Me tenê tarîtîya xwe kêr dikir û dida ber xençeran. Yê tim diaxivî tarîtîya me bû, cehilîya me bû, nezanîya me bû. Ciwanîya me li ser pirsên şeytên diçû û dihat, dilê me dû me, umrê me pê me, kevirên holika me belewela. Tarîtîyeke bêhempa û bêmînak ketibû ser kampusên jiyanên me. We tarî ne di filîmên Andrey Tarkowskî da hebû ne berhemên Goethe de hebû ne di rismên Îvan Aywazovskî da hebû ne jî di helbestên Evdila Peşêw da hebû.
Faik Öcal
