Duşem , Tirmeh 23 2018
Malper / Forum / Nivîsxane / Tenêtî Karxezalek bû

Tenêtî Karxezalek bû

Tenêtî karxezalek spehî û delal e. Tenetî nîvxwedêbûna mirovî ye û tenêtî destpêka afirînerîyê ye.

Di vê dewra modern de tenetî bûye bela serê mirovan û mirov ha ha û zû bi zû ji tenetîyê direvin û berê xwe didin cihê qelabalix. Ew qelabalixî mejî û kesatîya wan ditevizîne û wan ji nîvmirovî dike nemirov. Bi vê saya ew nîvmirov wekî robotan li wan tê û roj bi roj ji insanetîyê dikevin.

Ji bo ku tenê nemînin û xwe bi xwe tefekkûr nekin berê xwe didin cîhana derewîn. Ev cîhana derewîn hestên merivan şa dike, wan ji derd û kulên cîhana derewîn azad dike û ji wan re li ser tora medyayî bihuştek sexte ava dike.

Medya civakî afyon bi xwe ye û şeklekî narkotîka modern e. Bi saya vê kêfdêrê mirov hem mejîyê xwe û hem jî hestên xwe ditevizînin.

Ev şiklê nû yê mirovatîyê ji mirovatîyê bê par e.

Mirovatî ev bi hezar salan e gav bi gav, hêdî hêdî bi pêş ketîye. Ji bo pêşketinê gellek êş kişandine û gellek tadeyî dîtine. Hinekan di vê rêya pîroz de jîyana xwe feda kirine û bûne canfedayê mirovatî, modernîtî û zanistîyê.

Mirovên homo sapîens ji qonaxek dûr û ji rêyek xwaro maro heta gihatine vê astê kedekê mezin dane. Li ser vê kedê di sedsala îroyîn de hewceyê em gellek tiştan lê zêde bikin û timî em bi pêşkevin. Lê mixabin li şûna em bi pêşkevin timî em li paş dimînin û di qonaxa paşmayînan de wekî dînan li havîrdorê xwe digerin.

Serketin kedê dixwaze û serketin wext dixwaze. Gava her du hatin ba hev derîyê hertiştî li hemberî mirovan vedibe.

Ked û wext du peyvên pîroz in û du peyvên xweşik in. Hewceye ku qîmetê wan bê zanîn û heqê wan bê dayîn.

Ne ked û ne jî wext li mirovî/ê vedigere. Tiştê çûyî carek din venagere. Divê ne wextê xwe û ne jî keda xwe ji bo tiştên pûç meriv mesref neke. Her daîm bi hişek paqij  û bi mejîyekî zelal gerek meriv gav bavêje ji bi pêşerojê.

Feylesof Elmanî Friedrich Nietzsche (Fredrîk Nîçe) dibêje: “Li ser milê xwe hilkişe jor, wekî din tu nikarî”. Gotinek pir di cih de ye. Hema bêja heman gotin ji alîyê Kurdan ve jî hatîye gotin, em jî dibên: “Ku neynokên te hebin, pişta xwe pê bixwerîne”. Di her du gotinan de jî peyam eşkere ye. Hertişt di destên te mirovî de ye û tu çi bixwazî tu dikarî bikî.

Bes tu hebî, bes tu wext û keda xwe dîyarî armanca xwe bikî; tu yê tim bi ser bikevî.

Ji cîhana xwe ya derewîn serê rakin têkevin nava mirovan de. Dest bidin destên hev û mil bidin milê hev. Bi hev re xwe û me jî ji vê tarîyê derxînin ronahîyê.

Keyfa xwe ji tenêbûna xwe re bînin û keyfxweşbin ku hûnê tunebin. Heta wextê we heye keda we jî fikrê we jî wekî rojê dê pêşîya we ronî bike.

Mela Mihyedîn

Hûn dikarin van nivîsan jî bixwînin.

Mizgotina Nûrî Dersîmî

Ey xortê Kurd, ey jêvemayê miletê ciwanmerd yê ku sîtema sedsalan ji bo xwe kiriye …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir