Piştî Emer Xeyam ji Isfehanê derketî, eynî weke qaçaxekî, weke derbederekî jiya. Dema çûyî Bexdayê, xelîfe axaftinên wî yên bi gel re qedexe kiribûn. Her weha qebûlkirina kesên heyranê wî yên dihatin ber deriyê wî jî qedexe bû. Dema çûyî Mekkehê, kesên dijberê wî, hemûyan gotina xwe kiribûn yek û …
Read More »Dilawerê Zengî: ”Çawa dayika xelkê nabe dayika mirov, weha jî zimanê xelkê nabe zimanê mirov”
Lokman Polat – Pirs: 1 – Birêz Dilawerê Zengî ji kerema xwe, tu dikarî xwe bi xwendevanan bidî nasîn? Dilawerê Zengî – Bersiv: Belê, Ez, bi xwe ji xelkê Kurdistana Bakur im, ji (Qeza Şêrwanê, welayeta Sêrtê, gundê Qewmik), û ji êl û ‘eşîra Dumila me. Di dema Şerê Cîhanê …
Read More »Di vê sedsalê de wateya “Romana Gerdûnî” çi ye?
Cîhana edebî ya gerdûnî, di sedsala 16an de dema wêje wekî qada tekoşînê derketîye holê, hatîye avakirin. Çawa ku bazara neftê û zêran heye, bi demê re bazara edebîyatê jî hêdî hêdî geş bûye. Piştî xebatên wergerê (sedsala 19an) zêde bûn, sînorê edebiyata cîhanê berfirehtir bû û Parîs di sedsala …
Read More »Romana Semerqand – 22 (Amîn Me’lof)
Wê şevê, bêhna mijmijikan ji bayê Isfexanê dihat. Lê kolan bêcanbûn! Xeyam xwe di nêrîngeha xwe de asê kiribû. Gelî caran, diçû wir, çavên xwe didan ezmên û tekelê usturlaba(*) xwe ya gizûratî gigirt destê xwe û cîhan ji bîr dikir. Lê vê carê ne welê bû. Stêr bê dengbûn, …
Read More »Romana ‘Rûpela Bîst û Nehemîn’
Atîlla Barişer, bi vê romana xwe, me dibe pişta deriyên hesinî û di wira de asê dike. Me li ber çoga jinek ku bîst salên xwe di zindanan de bihurandiye dide rûniştandin. Ew lehenga bê nav û deng, bi dest û dilê me digire û rêwîtiya me ya xembar dest …
Read More »Beşek ji romana Desmal û Xencerê
Şerekî giran destpê kiribû. Heta danê êvarê topên şahîderbezan mewziyên Bedlîsê bênavber kutan û kirin eleg û bêjing. Hirîna hespên serhişk, qirçîna tivingan, şingîna şûr û mertalan, vizîna tîr û riman û qarîna mêran tevlîhev dibû. Tep û toza simên hespên hêris û bazdayî ber bi asîmanê zelal de bilind …
Read More »Cihan Yildirim: “Nivîskar bi kîjan zimanî dinivîse, ew nivîskarê wêje ya wî zimanî ye”
Lokman Polat – Pirs : 1 – Birêz Cîhan Yildirim ji kerema xwe, tu dikarî xwe bi xwendevanan bidî nasîn? Cîhan Yildirim – Ez, di sala 1972an de li Misircê (Kurtalan) hatime dinyayê, dibistana seratayî û ya navîn li Misircê xwend. Di sala 1996an de Zanîngeha Dîcleyê Beşa Mamostetiyê, Zimanê …
Read More »Hinek roman di dilê meriv de hestên xerîb çê dikin
Hinek roman di dilê meriv de hestên xerîb, li ber çavê meriv jî hêmayên wisa tarî dihêlin ku bi hêsanî nayên şîrovekirin. Welatek dagirkirî, herêmên qedexekirî, rêyên girtî, tengasiyên bêdawî, payînên bêdawî li qorîdorên resmî yên avahiyên sor (xwînî), jiyanên di bin nîrê bindestiyê de, pozbilindiya desthilatdariyê û bêminetiya Benoyê …
Read More »Ji Nûbiharê romenek nû: Lixwegerîn
Lehengê romanê Rûgeş dema diwelide, dêya wî dimire. Li nexweşxanê ji gundiyan re gotine ku kurik jî dimire, ne mumukun e sax bimîne. Gundiyên bêçare di zivistaneke sar û seqem de, bi zehmetiyek pir mezin ku ji gundek dûr hatine bajêr, cenazeyê dêya wî digrin û dibin gund. Kurik namire. …
Read More »Çorê Arda: “Bi ya min divê kurd bi zimanê xwe binivîsin.”
Berî her tiştî spasiyeke ji dil ji we re dişînim. Ji ber ku we ciyek ji min re jî veqetandiye di konê hevpeyvînê de… Spas dikim rêzdar Lokman Polat… Bersiva-1 Ez ji Dêrika Çiyayê Mazî ji taxa heremya me, di zanîngeha Dîcleyê de min beşa wênesaziyê qedandiye, niha mamostetiyê dikim. …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…