Hebû tunebû, carekê ji caran êleke koçeran bar kir, mîhek li şûna waran ma. Mîhê jî rê girt ûçû, çû rastî mêrgekê hat; mêrgeke pirr xweş. Mîhê di mêrgê de warê xwe çekir û za; du berxên mê anîn. Rojekê mîhê dît ku vaye şêrek bi ser de hat. şêr …
Read More »Zembîlfiroş (Şano)
Şanoname: Qasim Lîstikvan: Çîrokbêj, Gulxatûn, Zembîlfiroş PÊŞGOTIN Li gorî dîroka kurdan, Zembilfîroş ji Feqiye Teyran ve hatiye gotin. Wexta ku Feqiye Teyran di serî de zembîlfiroş devki gotîye, ê tabî çîrok jî her tim bi devkî belav bûye, veguherîye, veguherîye (wekî guh bi guh hatîye gotin) û …
Read More »Fermano Malxirabo
Ferman lawê xwe yê mezin sala par zewicandibû. Li ber zewac û bi mal û halbûna lawê xwe şadibû û dixwest ku îsal, zivistanê biçe mala lawê xwe û zivistana îsal li mala wî derbas bike. Bi malîvana xwe re ji bona çûyînê qise kiribû. Ferman, ji bona çûyînê biryar …
Read More »Şahmaran
Nameyê çîroke ra zî dîyar beno ke “Şahmaran” yeno mana Şahê Maran yan zî Padîşahê Maran. Şah yanî qiral, hikûmdar û serwerê yew memleketî yo. “Mar” bi tirkî vanê “yilan”, labelê kelîma bi eslê xo ziwanê Aryanî ra yena; kurdî, farisî û sewbî ziwananê aryanî (Îranî) de zî esta. Bi …
Read More »TEYRÊ SÎMIR Û GELIYÊN WÎ
Sîmir kelîmeyeke Kurdî ye û din av gelan de Zûmrûdê Anka jî tê zanîn. Ev çûka ku tê dawiya emrê xwe xwe dişewitîne, ji xweliya xwe nû ve çêdibe û çûkek mîtolojî ye. Çîroka Sîmir kamilbûna ezêtiyê ye. Tevahiya çukan wer bawer dikin ku Sîmir zana ye û wê sîmir …
Read More »Pisîk Goşt Naxwe Lê Mişk Pola Dixwin
Zelamek ket ber mirinê, bang li kurê xwe kir û jê re got: -Kurê min, vaye dem hat. Ez dimirim. Yek wesiyeta min heye, baş guhê xwe bide min. Min tu tişt ji te navê. Ne isqat, ne qurban ne sedeqe. Yek tiştî ez ê bêjim te, lê tu soz …
Read More »Gayê Belek
Mêşek pîs xwe bi xwîna gayekî qut û lawaz qelew kiribû, her ji danê sibhê ta demê cot û berdanê wî ew şerenqa xwe “ya ku ji serê derziyê ziravtir û ji neşterê tûjtir bû” di çermê wî re dikir; ji teniştê derdikir diçû di piştê re dikir, paşê firrek …
Read More »SILOYÊ DERPÊ BIPÎNE
Bi temenê xwe ji min mezintir hevalekî ji Wanê ji min ra ew çîrok (bi rastî serpêhatî ye) gotibû. Li gundekî jinek Brûkî û hevserê wê mirî bi çend zarokên xwe bi hêjarî dijîn. Kurê wê Silo kesekî netebitî, malkor, diz û çi karên nebaş henin hemî li cem wî …
Read More »Kurikê Ku Parsêla Cenetê Difiroşe
Jinek li ser rê dibîne ku kurikek rûniştiye çoyê xwe girtiye erdê xêz dike. Ev bala jinikê dikşîne, bi rûkenî jê dipirse: Ji bo çi erdê xêz dikî? Zarok: Ez erdê cenetê parsel dikim û difiroşim. Jinik zanibû ku erdê cenetê nayê firotan lê jê re: Ka parselekî bide min, …
Read More »Evîna Germ, Mirina Sar
Ruştî xortekî zerîn, çavên wî hişîn, porên wî çûr, bejnbilind, bi pal û pişt û bi dest û pê bû. Bejn û bala wî û girêdan û timtêla wî bi dilên merivan bû. Bi gorî rêzik û rêzanên civakê tevdigerîya û cîwanekî rûnerm, delal û zîrek bû. Birayê çar qîz …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…