Tag Archives: Wêjegeh

Li pencereya malê rûniştibû û li derve temaşe dikir. Êvareke payîzê bû, pelên daran yek bi yek diketin erdê. Bayekî hênik di nav pencereyê re dihat û perdeyên spî dihejand. Zehra ji sê salan û vir ve di vê xaniyê de bi tenê dijiya. Piştî ku dê û bavê wê …

Dibêjin, pîrejinek û kurekî xwe hebûne. Kurê Pîrê her şev diçû civatê û heta derengiya şevê nedihat malê. Diya wî jî mereq dikir, heta kurê wê nehata ranediza. Berê li gundan her şev, gundî li malekî kom dibûn û ji hevûdu re çîrok û meselok û leqemok û wekî din …

Rokê, pezê şivankî dikeve gidişa malikekê û xwedîyê gidîşê û şivan dikevin pêxîra hev. Xwedîyê gidîşê bi ser şivên da dihere jî şivan qet li xwe nagire. Xwedîyê gidîşê, xwe li şivên radikişîne. Hindik dimîne ku di textikê ‘inya hevdu da lê xin. Hal û malê xwediyê erd, gidişa wî …

Li gundekî gavanek hebû. Nêzîkê bîst salî bû ku zewicandî bû, lê jêre zarok çênebûbû. Ji bo ku Xwedê zarokek bide, hekîm, şêx û mela neman ku çûn ser, lê zarok jêre çênebû. Gundê ku lê dijî, nêzî bîst û bîst û pênc malî bû. Ji bo debara mala xwe …

Nizanim ji ber çi tawan û gunehan Xwedê xezeb barandî bû ji asmanan Girtî bû her derî webayê Nalenalek êxistî bû dunyayê Nexweşî ku hat û mirinê li ber derî teqe teq kir Nevroz û çile çi ferq dikir Tehma devî di reviya bi yekcar Êdî aramiyê xatir dixwest û …

Pîrê Xerzanê gotiye ku ew bûye dîdevanê vê meseloka li jêrê: Li herêmekê dibêjin Hecî Elko hebûye, bavê 30 kur û keçana bûye û sê jinên wî jî hebûne. Lê mala her jinekê cuda bûye. Hecî Elko kesekî xuyaî û nandayî bûye. Sifreya wî ya xwarinê hertim li erdê bûye, …

  Wek qijo, dîk jî carek Rabû ser şaxê darek Ji rewşê dibû diyar Ne ferx e ew extiyar Bang didan bi kubarî Ka qirikê çi karî Rovî çawa dengê dîk Seh kir xwe gihand nêzîk Dilşad û bi lezgînî Got: Birako mizgînî Li hev hatin ajal tev Êdî ne …

Hebû tunebû pîrikek û rovîyek hebû. Pîrê her roj çêleka xwe didot û şîrê xwe dikir bin teştekê û diparast. Rovîyek jî, her roj, bi dizî dihat mala pîrê û şîre wê vedixwar.   Pîrê meraq dikir: Gelo ew kî ye şîrê çêleka min vedixwe?   Rojekê pîrê bivirekî tûj …

Dibêjin, carekê şêxek ji şêxên Ereb, xeber ji qiralekî Kurd re hinartiye, gotiye: – Ez ê leşkerê xwe hildim û werin ser te. Ez ê qetik têxim stuyê te û te li dira serbajarê te bigerînim, heta ku tu ji kerê re bêjî ŞOŞ DAYÊ! Qiralê Kurd jî xeber ji …

Hebû tunebû pîrek hebû. Bizineke wê hebû. Pîrê her roj bizina xwe didot, şîr dadanî sivderê û diçû malê cîrana. Heta vedigheriya, dahat dinhêrî şîr tune. Carekê ji bizina xwe dot, şîr dani ciyê her roj, da balte û xwe li pij dêri da teland. Hew nêherî rûvî tele/tel hat …