Tag Archives: Wêjegeh

Buhar hatîye welatê min  Wek bûka baranê    xwe xemilandîye welatê min  Daran kulîlk vekirîye Bi her rengê Bi kêf , şahî û bextewarî Ewr û esman ketine dest hev bi govendî Dibişirin ji axê ra Ax bi Baranê kêfxweşe Çîm bi axê kêfxweşe  Pişoka min bi wan çavên kesk …

Dem ber bi payîza pêşîn va bû; gil û gihayê zer qam li bejinê, li gundekê şên ê avî, bi rez û pez, li navbeyna çîya û deştê, li ber çemê milekê Dîcleyê, sê alî av, wek nîvgiravê, sebîyekê berşîr di dergûşê da, warewara wî bû, digirîya. Bend ku li …

Navê min evîndar e, lê ev evîn wateyek nîne. Ez li te digerim, tu jî li min têrî bê wate dibînî. Aşiq im, lê her gotinek li nav hev de bêmanayî tê rabûn; wek dengên ku divên bê nav, wek rojên ku têrî derbas dibin. Navê min evîndar e, lê …

Wek pela têkeve ber bayê payîzî Rû li min zer bû, xwîn li min tevizî Laş û giyan li min lerizî Roj bi roj felekê umir ji min dizî Jiyan tevde li min derbas dibe bi ax û xwezî Nefsa min bê xem di nava ax û xweliyê de digevizî …

Ez êdî li ber pencereya ku li kolana bêdeng vedibe, rûdiniştim. Saet ji heftan re panzdeh derbas bûbûn, lê dîsa jî ronahiya rojê mîna ku li benda tiştekî be, li ser banê xaniyê cîranan disekinî. Di destê min de qehweya sar bû, lê min venexwar; tenê temaşe dikim çawa buhara …

 Bi PDFî daxîne an jî e-pirtûk bixîne   PDF Daxîne          e-pirtûk Hebû tunebû. Rojekê ji rojan di welatekî dûr de mêrikekî kal hebû. Ev Pîremêr gelek zana bû. Bi zanabûna xwe ve makîneya demê çêkiribû. Ev makîne di demê de tu bixwazî biçî kîjan wextê te dibe …

Lalo zarokekî  deh  salî bû. Çav şîn, por bizînî, zirav û lawaz bû. Xwarina teyrekî tê de tune bû. Dema Lalo ji dêya xwe dibe bavê wî navê Lalo lê dike. Navê Lalo nasnavê bapîre bavê Lalo  bi xwe bû. Navê wî yê rast Evdal bû. Bapirê bavê Lalo nêzî …

                                                                         “ Ji bo bibîrxistina  Şêx Mehşuq  Xeznewî û yên mîna wî re dîyarî ye.” …

tên û tên ewê di demek nêz de bên bihatina wan re wê çavên xwe bifirkîne stêrkên serê sibê. şad û şanaz be tîrêjîn rojê tên û tên wê di demek nêzde bên wê paskên xwe vekin li derdora Amed hewlêr mahabat û Qamişloyê bi stran u govenda evîna mem …

Dibêjin; Rojekê zilamekî extiyar tevlî kurê xwe diçine rêwîtiyê (seferê) bi qonaxa du sê (2-3) rojan ji gundê xwe dûr dibin. Kerekî wan hebû alavê (barê) xwe tev li kerê kirin, wî extiyarî tim peyvek li ser zimanê wî hebû dubare dikir, ji kurê xwe re di got: Lawo Xweda …