Tag Archives: Çîrok

Grotesk di edebiyat û hunerê de

Grotesk têgeheke wêjeyî û hunerî ye. Diyardeyek e ji rastî û xeyalê pêk tê yanî berhema têkilkirina rastî û xeyalê ye. Wek mînak, dibe ku grotesk rewş an cih an bûnewerekî tinazok, hevdij, neguncaw yan jî tirsêner be. Lewma wateya grotesk dikare gelek pênase û danasînan lixwe bigire. Di zimanê …

Read More »

Meselokeke Balkêş – Aro ZARGO

Bavê min, mela bû û di civatan de pir mesele vedigotin. Yek ji wan jî “Çiroka Mela Bozo” bû. Ez jî di zarokatiya xwe de pê re diçûm û tevlî hin civatan dibûm… Di dema Simkoyê Şikakî de Mela Bozoyek hebûye û wî pêxemberiya xwe beyan kiriye. Pir mirîdê wî …

Read More »

Çiroka Pisik û Kêrguh (2)

Asman hedî hedî reş dibu, rojek din dîsa xilas dibu. Ew roj ê kû zindîyê dide axê, zindîyê dide cihanê, ramusana berdide ruyê zaroka êdî dadigerîya. Stêrk yek biyek, wek kû tarîtîyê qul dike li navîna asman de diçurisîyan… Kêrguh jî histû xwar û bi rewşekî ramandarî berva mala xwe …

Read More »

JINA ÇÊ Û YA NEÇÊ!

Pîrê Xerzanê gotiye ku ew bûye dîdevanê vê meseloka li jêrê: Li herêmekê dibêjin Hecî Elko hebûye, bavê 30 kur û keçana bûye û sê jinên wî jî hebûne. Lê mala her jinekê cuda bûye. Hecî Elko kesekî xuyaî û nandayî bûye. Sifreya wî ya xwarinê hertim li erdê bûye, …

Read More »

Dîk û Rovî

  Wek qijo, dîk jî carek Rabû ser şaxê darek Ji rewşê dibû diyar Ne ferx e ew extiyar Bang didan bi kubarî Ka qirikê çi karî Rovî çawa dengê dîk Seh kir xwe gihand nêzîk Dilşad û bi lezgînî Got: Birako mizgînî Li hev hatin ajal tev Êdî ne …

Read More »

Pîrê û Rovî

Hebû tunebû pîrikek û rovîyek hebû. Pîrê her roj çêleka xwe didot û şîrê xwe dikir bin teştekê û diparast. Rovîyek jî, her roj, bi dizî dihat mala pîrê û şîre wê vedixwar.   Pîrê meraq dikir: Gelo ew kî ye şîrê çêleka min vedixwe?   Rojekê pîrê bivirekî tûj …

Read More »

Xizir û Rêwî

Du zelam, di rêde rasta  hev tên û bi hev re dimeşin. Yêk ji wan Hz. Xizir Nebîye, lê yê din nizanê. Qasekî dimeşin, gotinek ji wî, yek ji yê din û Xizir ji havalê xwe dipirsê û dibêjê: -Rêya me dirêje. Rê de em birçî bibin, em ê çi …

Read More »

Derewa Ji Rastiyê Çêtir

Dibêjin, carekê şêxek ji şêxên Ereb, xeber ji qiralekî Kurd re hinartiye, gotiye: – Ez ê leşkerê xwe hildim û werin ser te. Ez ê qetik têxim stuyê te û te li dira serbajarê te bigerînim, heta ku tu ji kerê re bêjî ŞOŞ DAYÊ! Qiralê Kurd jî xeber ji …

Read More »

Çîrokek Nejibîrbûyî

Dayê, jiyana te bi kul û xema xemilandiye Ev çiya û ev deşt li ber şopa pîye te ma ne Di sîtila te de hêvîyên jiyanê hatine dotin Ji xeftanê te qozeqeran ava dikim Tu bûye bêrivana kerîye pez, bûye strana dengbêja Di bilûra şivanan de awaza te Di dergûşa …

Read More »

Dûvkê rûvî

Hebû tunebû pîrek hebû. Bizineke wê hebû. Pîrê her roj bizina xwe didot, şîr dadanî sivderê û diçû malê cîrana. Heta vedigheriya, dahat dinhêrî şîr tune. Carekê ji bizina xwe dot, şîr dani ciyê her roj, da balte û xwe li pij dêri da teland. Hew nêherî rûvî tele/tel hat …

Read More »