Were Dotmam Ji Haco axa re… Dotmam welê ye, heta mirov xwe nas dikit mirov emrê xwe xelas dikit. Ez pîr bûme. Di derxika canê min de çil Buhar bişkivîne. Qurma bedena min çil Zivistan dîtine. Bi sedan ba û bahosan ew hejandine, bê hejmar berf û baran tê re …
Read More »Mamosteyeke Bêhiş
Mamosteyeke tirk li Wanê mamostetiya zarokên pola yekem dikir( zarokên şeş û heft salî). Rojekê piştî wane(ders) yê di bêhnvedan(tenefûs)ê de li odeya mamosteyan pir bihêrs got: -Ev zarok hemû bêhiş (kêmaqil) in, ji tu tiştî fêhm nakin! Min bersiva wê da : -Xêr e, çi bû? -Xwendekarên min tev …
Read More »Kîn û Evîn
Di roja 14 Sibat (reşemeh) a her salê de gelek kes li gelek welatan cejna evîn û evîndaran (Valentine) li dar dixin. Diyarî bi milyonan têne kirrîn. Her yek ji bo ku evîndariya xwe piştrast bike, ji yarê xwe yan yara xwe re, ji hezkirî yan hezkiriya xwe re diyariyekê …
Read More »Bazirganiya Koletiyê û Martîn Lûther Kîng
“Roja em ber pirsgrêka bêdeng man, ew rojê bibe destpêka daviya me” (Martîn Lûther Kîng) Baş tê zanîn ku bi dawiya demsala 15mîn ve keşfên erdnîgarî destpê kirîbûn û dema qala keşfên nû dibe, berî her tiştî Emerîka tê bîra me. Ji ber ku heta 1492an derheq parzemîna Emerîkayê xeber …
Read More »Siyasetmedarek, Nivîskarek û Hin Şoreşgerên Deştî
Rojekê em çend heval li saziyekê bûn û me sohbet dikir. Mijara sohbeta me jî, pişaftina Kurdan bû. Çend lehengên bajarî yên ronak(!), mîna şoreşgerên li deştê tiştên pir xweş digotin, weke: ”Pişaftin sûcê mirovatiyê ye. Divê em li dijê pişaftinê derkevin.” Van Kurdên leheng, sohbeta xwe jî bi zimanê …
Read More »Dostanî
Li Îskoçyayê cotkarekî gelek feqîr dijiya. Navê wî Flemîng bû. Rojekê ji rojan dema di zeviya xwe de dixebite, qîrînekî dibihîze . Yekser, bi bezê diçe ciyê ku deng jê tê û li wirê çi bibîne; zarokekî heta navtenga xwe ketiye teqnê û di nav hewildana ku xwe jê derxe …
Read More »Yên Min Bikujin
Ez rabûm min çira vêxist, ‘‘pirtukeke ku heqê min dixe kuştin’’ hilda, da ser çoka xwe û dest bi xwendinê kir. Rûpel bi min re bûn heval, çira şewitî û şev hêdî hêdî herikî. Bi texmîna min gundî û cînar, zar û zêcên xwe re weke her carî runiştibûn, ez …
Read More »Mirov û Dinya
Zilam, piştî ku hefteyekê dixebite, diweste. Serê sibeha yekşemê hişyar dibe ji bo ku westa xwe ya heftiyekî ji ser xwe biavêje û bêhna xwe derxe, dirahêje rojnama xwe û difikire ku tevahiya rojê sistîtiyê bike û roja xwe li malê derbas bike. Zilam , dema ku tam di nava …
Read More »Gotinên Watedar – Şerefxan Cizîrî
Di vê dema ku hemu tişt tevlihevdu bûye, veca raman û gotinên watedar jî zêde bala mirovan nema dikişînin. Mirov çiqasî gotinên vala bibêje, derdor bêtir gûh dide gotinên vala. Mirov çiqase gotinên vala bi dûv hevdu de bihejmêre, mejiyê mirovan tevlihevdu bike, ramanên wana bike weke şorba niskê, hinek …
Read More »Qederek û Qezeyek
Dîsa di bajerekî, dîsa di otogarekî, sebr û tevat li min nayê. Piçûktiyê heya îro min hewqas emrê xwe di otogara, qiraj û rawestgeha de derbaskir, lê qet hînê sebrê nebûm. Ez kîngê rê pêşiya xwe bibînim bê tevat dibim, bê sebir dibim. Hiz dikî bila ew rêya min dûr …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…