Li hember Dijwariyê Jiyanê de Erênî Bimînim: 10 Pirsên ku Divê Hûn Ji Xwe Bipirsin

Di demên herî dijwar de jî, ji bo ku em erênî bimînin, divê em xwe ji nû ve perwerde bikin. Ji bo vê yekê, tenê çend pirsên hêsan ji xwe bipirsin bes e. Her kes carinan bi zehmetiyan re rû bi rû dimîne. Ev yek parçeyek xwezayî ya jiyanê ye. Mîna ku bêyî zanîna germahiyê, sarî nayê zanîn, demên xweş jî bi demên xirab re têne berawirdkirin. Carinan zehmetiyên ku em pê re rû bi rû dimînin ne ji sedemên di bin kontrola me de ne, carinan jî tenê encama biryarên me ne. Mejiyê me ji bo tomarkirina agahiyan hatiye sêwirandin û bi her agahiyeke nû, ew van agahiyan dişopîne û bertekên berê tîne bîra xwe. Ji bo ku em di demên herî dijwar de jî erênî bimînin, divê em xwe ji nû ve perwerde bikin.

1. Ma ez hêj bêhnê dikşînim?
Carinan tişta herî baş ku hûn dikarin bikin, bêhnkirin e. Di demên dijwar de, asta stresê zêde dibe, bêhn teng dibe û ritma xwezayî ya laş têk diçe. Di van kêliyan de, rawestin û ji xwe bipirsin: “Ma ez hêj bêhnê dikşînim?” Ger hûn bêhnê dikşînin, divê hûn têbikoşin. Heke hûn xwe pir xirab hîs dikin, 10 deqeyan navber bidin, biçin cîhekî bêdeng û aram, û bêhna kûr bigirin. Bêhnvedana diyafragmatîk asta stresê kêm dike û alîkariyê dide pergala nervê ya xweser ku aram bibe. Yek ji kilîtên erênîbûnê aramî ye, û bêguman bêhnvedana rast destpêkek baş e.

2. Di vê yekê de para min çi ye?
Em dibêjin “para we”, ne “şaşiya we”. Yek ji wan qebûlkirina berpirsyariya rewşa heyî ye, ya din jî xwe sûcdarkirin e ku tenê rewşê hê bêhtir aloz dike. Dema hûn li şûna sûcdarkirinê li para xwe binihêrin, hûn pirsgirêka xwe têdigihîjin û wê digihînin asteke ku hûn dikarin pê re rû bi rû bimînin.

3. Çi di bin kontrola min de ye?
Dema ku hûn di bin zextê de ne, hûn tiştên ku dikarin werin guhertin jî nabînin. Bi durustî rewşa xwe binirxînin û fêm bikin ka hûn dikarin çi kontrol bikin. Ev yek dê alîkariya we bike ku hûn li ser pirsgirêkê bisekinin û têkoşîneke baştir bidin.

4. Çi ne di bin kontrola min de ye?
Carinan tiştên ku ne di bin kontrola we de ne çêdibin. Dibe ku ev ji kesên din, xwezayê an tenê demeke xirab bê, lê çi qas hûn bixwazin jî, kontrol ne di destê we de ye. Ji bo pejirandina zehmetiyan demê bidin xwe, tiştên ku ne di bin kontrola we de ne diyar bikin û paşê wan berdin biçin. Gelek caran em meyldar in ku tevahiya zehmetiyan wekî yek bibînin, û ev bar giran e. Cudakirina tiştên ku hûn dikarin kontrol bikin û yên ku hûn nikarin, pirsgirêkê biçûk dike, asta stresê kêm dike û rêya çareseriyê zelal dike.

5. Rewşa min a hestyarî çi ye?
Di demên dijwar de, ku hest pir zêde ne, tişta herî xirab biryargirtin û hewldana cîbicîkirina wê ye. Hestên xurt bi gelemperî dibin sedema biryarên lawaz. Ji bo biryarên rast, girîng e ku hûn aram bibin, ji ber ku ev biryar dê alîkariya we bikin ku hûn rewşê bi ser bixin an jî we hê bêhtir xirab hîs bikin.

6. Niha tişta herî girîng ku ez dikarim bikim çi ye?
Carinan tişta herî baş ku hûn dikarin bikin, tiştekî nekirin e. Di demên dijwar de, balê bikişînin ser tişta herî baş a ku hûn dikarin di wê kêliyê de bikin. Ev yek pergala we ya nervê aram dike û baweriya we bi xwe nû dike. Pêşveçûn pêşveçûn e, çi qas biçûk be jî, û di rewşeke dijwar de pêşveçûn hurmeta we ya bi xwe zêde dike.

7. Ez dikarim ji vê yekê çi hîn bibim?
Her zehmetî dersê dide. Her çend di dema jiyînê de pir xirab xuya bike jî, tecrubeyan nirxê didin we. Dibe ku ev hevsengiya darayî, pêşxistina aramiyeke zêdetir an jî tespîtkirina têkiliyeke ku naxebite be, ev derfetek e ku em rast tevbigerin. Êşa bêarmanc dibe sedema hesteke bêhêvîtiyê. Ji ber vê yekê, ne “çima ez”, lê “ez dikarim ji vê yekê çi hîn bibim” bifikirin.

8. Ma ez li xwe miqate dibim?
Bandorên neyînî yên stresê li ser tenduristiya fizîkî hatine îsbatkirin, û tenduristiya fizîkî jî rasterast bandorê li tenduristiya derûnî dike. Dema zehmetî derdikevin holê, em kêm dixwin, kêm radizên û kêm tevdigerin. Zehmetiyên giran me meyldar dikin ku xwe “bigirin”. Destûrê nedin vê yekê! Ev yek rewşê baştir nake, tenê wê hê xirabtir dike.

9. Vebijarkên min çi ne?
Lîsteyekê çêbikin. Vebijarkên xwe binivîsin. Erênî û neyîniyan diyar bikin. Diyarkirina vebijarkan dê rêya ku divê hûn pêşve biçin ronî bike.

10. Pênc sal şûnde ev rewş hêj ji bo min girîng dê be?
Gelek tiştên ku niha we xemgîn dikin, di pêşerojê de girîngiya xwe winda dikin. Her çend di wê kêliyê de fêmkirina vê yekê ne mumkun xuya bike jî, divê hûn hewl bidin. Em her tim meyldar in ku encamên herî xirab bifikirin, lê ev tenê me diwestîne û xemgîn dike. Zehmetiyên ku “wekî dawiya jiyanê” xuya dikin, piştî pênc salan giranî û girîngiya xwe winda dikin. Pir kêm zehmetî bandora xwe li pêşerojê dikin. Bînin bîra xwe.

Sermend Yar