ÇandName Li pey şopa bav û kalan…
Ji ber ku şîdet di xwezaya mirovan de heye û ev yek ji dîroka mirovahiyê ve tê, em dibînin ku ev meyl hê jî berdewam dike. Hinek mirov ji ber ku di zarokatiya xwe de rastî şîdetê hatine, vê yekê wek rêyeke çareseriyê dibînin. Hinek jî ji ber ku nikarin bi rêyên din hestên xwe derbibirin, berê xwe didin şîdetê.
Di heman demê de civak jî bandoreke mezin li vê yekê dike. Dema ku şîdet di nav civakê de tê normalîzekirin û wek çareseriyekê tê dîtin, ev yek di nav nifşan de derbas dibe û dewam dike. Medya û perwerdehî jî carinan vê yekê xurt dikin.
Herwiha dema ku mirov xwe bêhêz û lawaz hîs dikin, ew dixwazin bi rêya şîdetê xwe xurt nîşan bidin. Ev yek bi taybetî di nav ciwan û zarokan de tê dîtin. Lê belê divê were zanîn ku şîdet ne çareserî ye û tenê pirsgirêkan mezintir dike.
Ji bo kêmkirina şîdetê, divê em li ser hişmendiya aştiyê bixebitin û alternatîfên şîdetê pêş bixin. Ev jî bi rêya perwerdehiyeke baş û têgihiştina hevdu mimkun e. Her wiha divê em zarokên xwe fêrî rêyên aştiyane yên çareserkirina pirsgirêkan bikin.
Mirov ji bo meyla şîdetê dûrbikeve divê çi bike?
Ji bo ku mirov xwe ji şîdetê dûr bike, pêwîst e ku pêşî mirov hay ji xwe hebe û xwe baş nas bike. Dema ku hest û ramanên xwe baş nas bike, dikare wan kontroltir bike.
Rêyên dûrketina ji şîdetê wiha ne:
Ji ber ku şîdet piranî ji hêrsê dest pê dike, divê mirov hêrsa xwe bi rêyên din derbibire. Mirov dikare here derveyî malê, bimeşe, bi dostên xwe re biaxive, werzişê bike, yan jî tiştên ku jê hez dike bike.
Herwiha têkiliyên baş bi mirovan re ava bike girîng e. Dema ku mirov di nav têkiliyên baş de be, hestên wî/wê yên erênî xurt dibin û ev yek şîdetê kêm dike.
Mirov dikare bi meditasyon û nefeskişandinê jî xwe rehet bike. Ev teknîk alîkariya mirov dikin ku di demên dijwar de xwe kontrol bike.
Divê mirov li şûna şîdetê rêyên din ên çareseriyê bibîne. Bo nimûne, axaftin, guhdarîkirin, fêmkirin û têgihiştin. Mirov dikare bi van rêyan gelek pirsgirêkan çareser bike.
Û ya herî girîng jî perwerdehî ye. Divê mirov her dem xwe perwerde bike û fêrî rêyên nû yên têkilî û çareseriyê bibe. Bi vî awayî mirov dikare meyla xwe ya şîdetê kêm bike û jiyaneke bêtir aştiyane bijî.
