Forum

Serkeftin di karsaziyê de her tim ne hêsan e. Her kesê ku dikeve nav hêza kar dixwaze serkeftî be û kariyera xwe pêş bixe. Ji ber vê yekê, divê ew kesên ku dixwazin di karsaziyê de serkeftî bin çi bikin? Di vê gotarê de, em ê serişteyên girîng ên karsaziyê …

Li ser rêya dozekê, yanî di wê rêwîtiya dirêj û bi êş a lêgerîna edaletê de, astengiyên herî kûr û bêrehm ne ewên ku bi çav têne dîtin, ne jî ewên ku bi dest têne girtin. Ew astengiyên ku di nava ruhê mirov de, di nav têkiliyên mirovan de, di …

Zinarê Xamo Thomas Edison(1847-1931), mucîdê ampûlê û xwediyê patenta hezar îcadên din li ser ezm û xebatê, micadelê gotiye: -Zeîfiya me ya herî mezin devjêberdana ji xebatê, ji micadelê ye, gotina êdî BES  e! Riya biserketinê ya herî saxlem her tim ceribandina careke din e. 40 sal e, 50 sal e, …

Berken Bereh Yeqîn H. piştî pirtûkên xwe Beytik û Elîfbêtkê niha jî bi Kil û Hine Netê’yê silavek da cima eta şair û şi’ra Kurdî û xwendevanên wê. Digel ku derheqê şêwaz, deng, reng û vegêrana wî ya taybet de agahdar im jî min rûpelên Kil û Hine Netê’yê bi …

Çima divê hişmendiya demê di navenda jiyana Kurdan de hebe? Ev pirs ne tenê felsefî ye, lê di heman demê de stratejîk û dîrokî ye. Kurd wekî gelê bêwelat, di nava sedsalan de bi êş, berxwedan û windahiyan re rû bi rû maye. Di vê çarçoveyê de, hişmendiya demê (wateya …

Mirov di jiyana xwe de hinek tiştan nikane jê derbas be, hinek tiştan nikane berde. Ev gotinek girîng e, lê di dilê her mirovî de wekî şûrekî tûj dimîne. Jiyan ne rêyek rasterast e, ne jî çemekî bê asteng e; ew labîrentek e ku mirov tê de winda dibe, lê …

“Destmêja nimêja li mizgeftê av divê; destmêja nimêja azadîyê re xwîn divê.” -Jan Dost, Sê Gav û Sêdarek- Jan  Dost wek nivîskarekî kurd xwedî pênûsek bi hêz e. Wek her tim vê carê di berhema xwe ya bi navê ‘’ Sê Gav Û Sêdarek ‘’  jî  xweş û çêj bi …

Hinek kes hene ku qaşo roj bi roj helbestan dinivîsin û parvedikin – lê belê, ev “helbestvanên rojane” bi piranî tenê di bin siya xwe de dilîzin, ne di ronahiya cîhana helbestê de. Haya wan ji wê cîhanê ew qas kêm e ku mirov dikare bibêje: ew di qulikê xwe …

Di sibeda, dema ku tava zêrîn a rojê ji piştê çiyayên dûr derdikeve û ronahiyek nû li ser axa pîroz belav dike, ez rêwiyekî westiyayî gihîştim ber deriyê gundekî kevn. Gund li ber çavên min wekî xerabeyekî veşartî dihat xuya kirin, cihê ku dem lê rawestiyaye û her tişt bi …

Rojên tarî, ew kêlîyên jiyanê ne ku tê de wekî asoyê ronahiyê winda dibe û dil bi giranî û xemgîniyê tê dagirtin. Ev roj, carna ji nişka ve têne, wekî ewrên reş ên ku rojê vedizîn, carna jî hêdî hêdî li ser dilê mirov kom dibin. Lê di nav vê …