Konê Reş

Ji Evîna Rojên Kevin: Pîra Emo

Pîra Emo; pîrejinek mêrdînî ya bî bû. Apê me Xelefê Şêxko, ew li xwe mahir kiribû û bi hev re stirî bûn. Piştî mirina apê me Xelef, bi tena xwe, di xanîkê xwe de li gund dijiya.. Xanikê wê di orta gund de bû, aboriya xwe bi xwedîkirina mirîşka, eloka, …

Read More »

Ji Evîna Rojên Kevin: Çîrok û qalûqultên Odê

Malbata me çîrokhez bû, nabêjim çîrokbêj bû. Gelek kalemêrên me hebûn baş zanîbûn çîrokan bibêjin. Her ku mêvanek dihat mala me, zilamên malbatê û gundî li odê kom dibûn û şevbuhêrkê destpê dikir. Doza çîrokan li mêvan dikirin, jê re digotin; çîrokên gundê xwe, herêma xwe yên ku me nebihîstine …

Read More »

Koçkirina Xelefê Zêbarî, Nesrîna wî û Mihemed Şêxo û “Ga dimire Çerim dimîne, mêr dimre nav dimîne”

Di roja 25/5/2018’an de helbestvan, bêjerê Şoreşa Êlûnê, (Yê ku yekem car di şoreşa Kurdistanê de, bi serokatiya Barzaniyê Nemir, got: “Vêre dengê Kurdistan e”), xwediyê gotinên strana Nesrîn (Ya ku Mihemed Şêxo dibêje) û bêjerê Dengê Amerîkam beşê Kurdî li Washingtonê Xelefê Zêbarî ji nav me bar kir.. Û …

Read More »

Babaderwêşên Sêx Seîd Efendî û Qewlên Wan

Di destpêka salên 1960’î de, çûn û hatina di navbera Serxet û Binxetê de ne wiha zor bû.. Babaderwêş bi girsbûn ji Serxetê dihatin gundê me Doda, li xelîla û defê (erbanê) dixistin û pê re qewil û qesîde digotin. Her babaderwêşek bi rih û şaşik bû, xiştek serî tûj …

Read More »

Ji Xanima Hêja Incil Selcuk Re

Xanim! Ji bawerîya xwe danekeve..! Gotinên te wek heyva çardeşevî di asmanê hişê min de raqisin..! Bi gulên vê Gulanê re xilîyan û hilm û bîna wan belav bû… Bi gotinên te re; mirin û zayîn, tarî û ronahî li dor min kom bûn… Wek zarokê ji tava heyvê bitirs, …

Read More »