Komkirina endamên malbatê li hev di jiyana me de gelek feydeyan tîne û bandoreke erênî li ser dil û hişê me dike. Gava ku em bi malbata xwe re dicivin, têkiliyên me xurttir dibin. Axaftinên dilşewat, çîrokbêjî, henekkirin an jî bi hev re govendgirtin me nêzî hev dike û hestên tenêbûnê ji holê radike. Ev civîn hêza manewî didin me, ji ber ku em hîs dikin ku kesên ji me hez dikin û me fêm dikin li rex me ne.
Herwiha, dema em li hev kom dibin, em çanda xwe ya Kurdî diparêzin û ji nifşên nû re vediguhezînin. Mezinên malbatê çîrokên kevn, stranên gelêrî an gotinên pêşiyan parve dikin, û ev yek ciwanan bi kokên wan ve girê dide. Ev ne tenê nasnameya me xurt dike, lê di heman demê de hesteke kûr a peywendiyê bi dîroka me re çêdike.
Civînên malbatî wekî dermaneke xwezayî ne ji bo kêmkirina stres û anksîyeteyê. Dema em bi hev re dipeyivin, dilîzin an jî tenê bi hev re wext derbas dikin, hişê me rehet dibe û em xwe aramtir hîs dikin. Ev kêlî bi taybetî ji bo kesên ku di jiyana rojane de westiyayî ne an pirsgirêkan dijîn, pir bi qîmet in. Malbat cihê herî ewle ye ji bo parvekirina xemên xwe, ji ber ku em dizanin dê kesek guh bide me û piştgiriyê bide me.
Wextê ku em bi malbatê re derbas dikin, ne tenê kêfê dide me, lê di heman demê de jiyana me bi wate dike. Çi bi vexwarina qedeheke çayê, çi bi lîstina lîstikekê, an jî bi tenê bi axaftina li ser rojên xweş, em bi hev re kenê dikin, dibin yek û hêza xwe ji nû ve distînin. Ev civînên biçûk jî dikarin jiyana me biguherînin û dilê me bi bexteweriyê tije bikin.
Zazakî
Komvîyayîşê endamanê famîlye zaf feydeyan dano ma û bandorêkê erênî ser dil û hişê ma keno. Wexta ke ma bi famîlya xo ra yewbînan ra, têkilîyê ma hîna xurt benê. Sobetê dilxweşî, çîrokan, henekî yan zî yewbînan govendgerdiş ma hîna nêzîkê yewbînan keno û heskerdişê tenêbîyayîşî wedarno. Nê civîyayîşî hêzê manewî dano ma, çunke ma hîs kenî ke kesê ke ma ra hez kenê û ma fam kenê, peynîya ma de yê.
Heto bîn ra, wexta ke ma yewbînan ra, ma kulturê xo yê Zazakî pawenî û nê nifşê neweyan rê vengênî. Kalîya famîlye çîrokanê kevnî, kilamanê folklorî yan zî qiseyê verênan parve kenê, û no ciwanan bi koka înan ra girê deno. No nê tenya nasnameyê ma xurt keno, la zî heskerdişêkê dergî bi tarîxê ma ra çêkeno.
Civîyayîşê famîlye sey dermanêkê tebîî yê ke stres û anksîyete kêm keno. Wexta ke ma yewbînan qisey kenî, kay kenî yan zî tenya yewbînan wext vîyarenî, hişê ma rehet beno û ma xo hîna aram hîs kenî. Nê kêlî bîlhesa seba kesanê ke rocane de westîyayî yê yan zî problemî ciwîyenê, zaf muhîm ê. Famîlye ciwîyê herî emnî yo ke ma problemê xo parve kenî, çunke ma zanî ke yew kes guhdarîya ma keno û piştî ma dano.
Wextê ke ma bi famîlya xo ra vîyarenî, nê tenya kêf dano ma, la zî ciwîyayîşê ma hîna manedar keno. Çi bi vexwarîşê qedehê çayî, çi bi kaykerdişê yew kayî, yan zî tenya bi qiseykerdişê ser rocê xweşî, ma yewbînan kenî, yew benî û hêzê xo ra newe peyda kenî. Nê civîyayîşê qijkekî zî şenî ciwîyayîşê ma bigûyero û dilê ma bi kêfxweşîye tije keno.
Serbilind Gercuşî
