ÇandName Li pey şopa bav û kalan…
Em dikarin şikirkirinê wek pêwîstiyeke derûnî û manewî binirxînin. Dema ku em şikur dikin, em bêtir hay ji tiştên baş ên di jiyana xwe de dibin.
Ji ber van sedeman şikirkirin girîng e:
Mirov dema şikur dike, bêtir qîmeta tiştên ku heye dizane. Ew fêm dike ku her tişt ne mafekî xwezayî ye û gelek kesên din ji wan bêpar in. Bo nimûne, hebûna tenduristiyê, xwarinê, avê, cihê mayînê û malbatê.
Şikirkirin dilê mirov rehet dike û hêza berxwedanê dide mirov. Dema ku mirov di rojên dijwar de be jî, dikare bi bîra tiştên baş bîne û moralê xwe bilind bike.
Herwiha şikirkirin alîkariya têkiliyên civakî dike. Dema ku em qîmeta tiştên ku kesên din ji me re dikin dizanin û spasiya wan dikin, têkilî xurttir dibin.
Şikirkirin ji bo rehetiya derûnî jî girîng e. Mirovên ku şikur dikin, piranî bêtir bextewar in û kêmtir dikevine nav xem û xeyalan.
Lê ya herî girîng ew e ku şikirkirin mirov fêrî qîmetdayînê dike. Bi vî awayî mirov dikare jiyanê çêtir bifikire û bêtir rûmet bide jiyanê.
Li dora me kijan nîmetê baş hene?
Em rojane bi gelek nîmetên girîng re dijîn û carinan qîmeta wan baş nizanin:
Nîmetên xwezayî yên li dora me pir in: Av, hewa, roj, stêrk, dar, kulîlk, çiya, deşt û ezman. Ev hemû bi awayekî nîmetên mezin in ku jiyanê xweş û rengîn dikin.
Nîmetên tenduristiyê hene: Dest û lingên me, çav, guh, ziman, dil, mêjî û hemû organên me yên din. Dema ku ev bi saxlemî dixebitin, em dikarin jiyaneke rehet bijîn.
Nîmetên civakî jî hene: Malbat, heval û hogir, cîran û nasên me. Ev têkilî jiyana me dewlemend dikin û piştgiriyê didin me.
Nîmetên zanistî û teknolojîk jî îro gelek in: Televîzyon, telefon, înternet, wesayîtên veguhestinê û gelek tiştên din ku jiyana me hêsan dikin.
Û ya herî girîng jî aştî û ewlehî ye. Dema ku em di nav aramiyê de dijîn, ev bi xwe nîmeteke mezin e.
Divê em qîmeta van nîmetan bizanibin û wan biparêzin. Ji ber ku gelek kes ji van nîmetan bêpar in û di nav zehmetiyan de dijîn.
Çandname
