Şîroveya Ayetekê | Xuluqandin û Domandina Xwedê

اَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللّٰهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُع۪يدُهُۜ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَس۪يرٌ

Qey nedîtin ku Allah çawa dest bi xuliqandinê dike û piştre jî (bi vejandinê) vêya çawa dubare dike? Bêguman ev ji bo Allah pir hêsan e.

Em ê vê ayeta Quranê ji we re şîrove bikin. Ev ayet ji Sûreya Enkebût, ayeta 19an e û mijarek girîng tîne ziman:

Ev ayet behsa du mijarên sereke dike:

1. Xuliqandin (Afirandin): Allah çawa jiyan û hemû tiştan ji tunebûnê afirandiye. Ev behsa destpêka yekem a afirandinê dike – çawa ku Allah mirovan, ajalan, nebatan û hemû alemê ji tunebûnê afirandiye.

2. Vejîn (Dubarekirin): Piştî mirinê, Allah dê çawa careke din mirovan û jiyanê vejîne. Ev beşa duyem behsa qiyametê û vejîna piştî mirinê dike.

Wateyeke kûr a vê ayetê ev e ku heke Allah dikare carek ji tunebûnê tiştekî biafirîne, helbet dikare wî tiştî cardin jî biafirîne. Ji ber ku afirandina yekem ji tunebûnê hê zehmetir e, lê Allah ew bi hêsanî kiriye.

Ayeta dibêje ku ev kar ji bo Allah gelek hêsan e. Ev têgîna “hêsan” ji bo me mirovan e, ji ber ku em bi sînorên xwe yên fizîkî difkirin. Lê ji bo Xwedê Tu tişt ne zehmet e – ew tenê dibêje “Bibe” û dibe.

Ev ayet di heman demê de bersiva wan kesan e ku dibêjin “piştî mirinê vejîn çawa mumkun e?” Bersiv ew e ku heke hûn li xuliqandina yekem binêrin, hûn ê bibînin ku vejîn ji bo Xwedê ne zehmet e.

Ev ayet di heman demê de îşaret bi zanist û şiyana Xwedê ya bêsînor dike, û ji me re dibêje ku em bi çavekî vekirî li afirandinê binêrin da ku em vê rastiyê baştir fêm bikin.

Çandname