Tag Archives: Çîrok

Caran ji caran rehme li dê û bavê guhdaran. Yek hebû  yek tunebû li dewerekî şivanekî  hebû û Kerîkî  pezî wî şivan bi bilora xwe pezan  beralî dikir  û digot: “Ez  şivanê  herî  baş  ez im.” Rojek  ji rojan  gundîyan  gotine  “em ê  di navbera  şivanan de em ê pêşbazîkî …

Carek ji caran rehme li dê û bavê guhdaran. Hebû tunebû, axayek û qîzek wî hebûye. Qîza axa Alîperde bûye qet derneketiye derve. Qîzeke xwenda bûye û xoceyek wê hebûye. Rojek axa ji xoce ra dibêje: “Ez û jina xwe û em ê herin hecê qîza min teslimê te ye, …

Rojekî ji rojan Rehmet dê û bavê hazir û guhdaran Mîrekî pir dewlemend û xwediyê du zarokan hebûye. Yek ji wan Şîr Helal yek ji wan Şîr Heram bû. Gava emrê mîr gelekî dibore rojekî dibêje ezê bang bikim her du zarokên xwe mal û milkê xwe bidim nasîn ku …

Rojekê sê heval di rê de diçûn û di nava newalekê de derbas dibin. Nava newalê de ronahiyekê dibînin. Diçin lê dinêhêrin ku ew ronahî di nava perekê teyrê ve xûya dike. Wî perî radikin dibin cem padîşah. Padîşah got: “Heke ku ew per hebe, perê din jî heye.” Padîşah …

“Ev çîrokek devokî ye çawa hatiye guhdarkirin wîha hatiye nivîsîn.”   Çi hebûye çi tune bûye. Mêrîkek hebûye sê lovikê xwe hebûye. Ji lovikên xwe re gotiye: “Kurê min, rona dimrim sê kesên merî kosera azatî mekin. Werhasil wext pir dere hindik dere bevê van dimire.Vona divin em ê çir …

 XESÛ Û BÛK Hey lo gelî gundî û cîrana min got şer e şerê bûk û xesûya botbota wan kes çi axiftinêt wan nizanît wekî axiftina Mêrdînî  û Sêrtiyan Bûk dike gazî dê rabe xesûya  minê şerme te hetk û  heyaya me bir di nav der û cîran û gundiyan …

Dibê carek hebûye cara rahmet li dê li bavê hazir guhdaran… Dibê carekê hebûye paşek û wezîrekî wî hebûye, paşa paşatîya xwe , wezîr jî wezîrtîya xwe dike. Wezîr rojekê xirabîyekê dike, lê xirabî çîye kes nizane. Ev tişt tê  bihîstinê û paşa pêdihese,, gazî wezîrê xwe dike û dibêje …

– Hebû tûne bû li demekî berî li bajarê Bedlîsê navçeya Xîzanêda gundê simosyan hebû.Wê gundê da navê wan Tahir û Nacîya jin û mêre hev hebûne.Tahir rojekî dişte bajar mangaxekî(orak) distîne û tête gund. Gazî jina xwe dike: Nacîya, Nacîya ! – Ezê biçim zevîyê gîya bidrûm. Tû jî …

Ez ji xew rabûm, min dît ez tenê me. Kes li dor min tineye. Min pencera salonê vekir. Li pêş çavên min beyabaneke weke laşekî mezin mexelîbû. Çavên min nedigîştin dawiyê. Ti nîşanên jiyanê xuyanedibûn. Weke ku jiyan li derva mirî bû. Ez ketim gumanan. Eceb bi rastî ez ji …

Hemû mîrov dizanî ku lingê maran tuneye lê li ser wî ya hin çîrok derxistine hele em binêrin çîrok çawa ye. Hebû tunebû, carek ji caran, li welatekî bi daran marek û margîsik hebû. Mar bi bejn û bala xwe pesnê xwe dida. Bi pesnê xwe hewki nedifiriya, margîsik jî …