Rojekî rojan, di gundekî de kalek hebûye. Ev kal xweyê du zarên kurîn bûye. Wextê kalik nexweş dikeve tê li ber mirinê, gazî her kurên xwe dike û ji wan re wesiyeta xwe dike. Dibêje: “Lawên min ên delal, Ez êdî nêzîkê mirinê me, ji ber vê daxwaziya min ew …
Read More »Aşê Resê Xecê-Çîrok
Osê derket ser bana xênî, li ber pixêriyê rûnişt, pişta xwe da dîwarê pixêriyê, her du lingên xwe dan ber hev û kişand ber singê xwe, herdu destên xwe jî li jinûyên xwe pêçan, dûvre li der û dora xwe nêrî. Ezman çîksayî bû. Ba nedihat. Telpek ewrê spî li …
Read More »Sira Jiyanê Qijikê
Dayika bazê ciwan wisa temî li wî kirin (shîret dan wî): “Lawê minê delal, jiyana me bazan pir dijwar û bi xeter e. Pêwîst e tu xwe herdem biparêzî. Jibo me nêçir karekî pir bi zahmet e. Bi piranî em nêçirê xwe ji dûr ve, yan jî ji jorde dibînin. …
Read More »Pîra Gêzikçêker
Hebû tune bû. Pîreke gelek feqîr hebû. Li malê gêzik çêdikirin, dibir difrotin û debara xwe pê dikir. Êvarekê dema ji çêkirina gêzikan gelek diweste axîneke kûr dikişîne. Dibêje: “Carekê mirov çi bixwesta daxwaza mirov bihata cih çi qas xweş dibû. Min dizanî min dê çi daxwaz bikira: xaniyekî nû, …
Read More »Destana Dewrêşê Evdî û Evîna Edûlê
Destana Dewrêşê Evdî û evîndarîya Edûl a Paşê ; mîna Mem û Zîn, Siyabend û Xecê destanê Kurdan yên herî navdar in. Dewrêşê Evdî destanek Kurda ya netewî ya Evîndarî û qehremanîyê ye. Destana Dewrêşê Evdî ku têde derbas bûye, ne demeke pir kevn e. Lê mixabin ji ber derfetê …
Read More »Çîroka Ava Kaniya Xêrê û Civaka Kurd
Di demekê de li Mesepotamyayê xêrxwazekî an ku tucarêkî pez dibêje, bila xêra dê û bavê min be, kaniyeke avê çêdike. Li navbera du girên zuwa, bê av kaniyeke avxweş datîne û derdorê wê ji bo karwan û rêwiyan amade dike. Ew tacirê xêrxwaz radibe, li ser wê kaniya xwe …
Read More »pîrê û rovî
Hebû tunebû pîrek û rovîyek hebû. Pîrê her roj mangeya xwe didot û şîrê xwe dikir bin teştekê û diparast. Rovî yek jî, her roj, bi dizi dihat mala pîrê û sire wê vedixwar. Pîrê meraq dikir: Gelo ew kî ye Şerê manga min vedexwe? Rojekê pîrê bivirekî tûj dike …
Read More »Dîkil Axa
Hebû tunebû, pîreka cadûkar û dîkekî wê hebû. Rojekê pîrê gava mala xwe dimalişt serîyekî çortan li erdê dît, danî ser kulekê. Dîko çû nikul li seriyê çortanî da. Gava pîrê ev yek bihîst çû, şûnikek li qorrika Dîko da. Dîko jî nikul li çavê pîrê da. Pîra cadûkar berra …
Read More »Çûk, dar û ava zêr (Çîrok)
Bişev, Şehrezadê dest pê kir û çîroka, çûk, darê û ava zêr ji Şah re got. Demekê şahekî îranî, bi navê Xusrewşah hebû ye. Şah di zarokatiya xwe de, bihîstiye ku Harûnê Reşît wek mirovê xizan kincan li xwe dike û li nava gel digere. Xusrewşah ji wî aweyê wî gelekî hez kiriye. …
Read More »Pûrtikên Teyrê Tawûs
Merivekî dît ku teyrê tawûs pûrtikên xwe yên xweşik û rengareng diweşîne, xwe negirt û jê pirsî: Ey çîvika xweşik, ew pûrtikên xweşik ne heyfin ku tu diavêjî? Lewra her kes lava dike ji bo bibe xwediyê wan Gotina te di cî de ye. Mêrik gava ku got: Hemin gotina …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…