Dengvedana Derengmayî

Ez hew dinivîsînim

Ber ew dîroka hilweşandî û tar û mar,

Ew kavilên ku bûne hêlîna kundan,

Ew zimanê ji şîr spîtir ji hingiv şîrîntir

Ku bûye qedexe û hatiye jibîrkirin, çîroka xwe binivîsînê.

 

Ez hew deydikim

Ber ew jinên ku di temenê bûkaniyê de

Li hember hovên sedsala bîst û yekê de

Bi çekan pareziya namusa xwe dikin, biaxivin.

 

Êdî ez şerm dikim

Ber ew jinên ku di paşila xwe de

Hêviyan xwedî dikin, bibêjin çîrokên xwe

Ew kaniyên ku ji sîngên wan dizin

Û ber bi azadiya mirovahiyê ve diherikin, xwe bibejin.

 

Êdî ez westiyam

Ber ew jinên ku bi ramûsanên xwe

Zilamên wek kevir nerm dikin

Û bi sîng û berê xwe

Ew zilamên wek qeşayê, dihelînîn,

Dengê xwe li cîhanê belav bikin.

 

Êdî ezê bêhna xwe berdim

Ber ew zaroyên ku li hember zordariya

Gurên har û devbixwîn

Bi keviran tekoşîna xwe nîşandidin

Û tirsê ji xwe ditirsînin,

Çîroka xwe vebibejin.

 

Êdî ez nabêjim

Ber ew erdnîgariya ku navê wê hatiye guhertin

Û bi çem û çiya û deştê xwe

Di bin piyê hovên xwînmij de maye

Û bi gund û bajarên xwe ve hatiye bomba barankirin,

Bibejê serpehatiya xweyî têkçûyî.

 

Êdî ez bêdeng dibim

Ber ew zarokên dipêçekê de

Ku li benda şîr û sînga dayika xwe,

Bûkên jibîrbûyî û desthinekirî,

Xortên ku li benda ramusaneke destgirtiya xwe,

Kalê ku li benda hêviya xwe,

Pîra ku çîroka ji dîwaran re dibêjê,

Dengê xwe bilind bikin.

 

Bila ew bajarê ku te di hembeza xwe de veşartiye

Ew roya ku bi tîrêjên xwe ramusanên te diyar dikê

Ew barana li ber pîye te

Ku mîna helbesteke bêxwedî dibarê

Ew kenê te yê ji nav kaniya dizê û sînoran derbasdike,

Çîroka min ji te re bibêjê.

 

Ezê guhdariya te bikim

Tu hemû hevîyên xweyî ku dibin tinebûnê de çilmisîne

Û ew xewn û xeyalên te ku bi sterka hatine xemilandin,

Ew dilê te ku bi ronîye geşbûye,

Çavên te ku awirên serxwebûn û serkeftinê

Li her çar aliye cîhanê belavdike, bibêjê çîroka te.

 

Ber ew kesên ku azadî tahm nekiribin,

Wateya azadiyê jî tênegiştibin

Û wek koleyekî ku xwe azad dihesibînin û dijîn, çîroka bibêjin

 

Ber hiş û bîr û têgihiştina mirovên zana

Ku dinav kesên pûç û rizî û zingargirtî de diçilmisê

Û tê hilweşandin, daxwazen xwe bibêjin

 

Bila ew kesên xwedî nerîn û ramanên pûç

Gund û bajarên pûç

Û li benda roniya li pişt ewran dirawestin, xeyalên xwe bibêjin

 

Bila ew kesên xwedî aborî û felsefeyeke têkçûyî

Ku armanceke bilind

Ber bi bexçeyê ronahiye ve avadikin, xewna xwe bibejin

 

Ber bê ew kesên xwedî evîn û malbat û jiyaneke têkçûyî

Serfîraziyên belengaz, hêviyên jibîrkirî

Û daxwazên bihûştê dikin, pêşeroja xwe bibejin

 

Ezê li bin siya darekê

Ku li serê çiyayên bilind şinhatiye rûnim

Û ezê li benda dengvedanên derengmayî bimînim.

 

Kurdistan, Nîsan 2021

Dilazad A.R.T