Nivîsxane

– Nivîsên sîyasî nayên weşandin.
– Nivîskar ji nivîsa xwe, xwendekar ji xwendina xwe berpirs e.
– Her nivîs tê kontrolkirin û li gor weşanê tê redektekirin.
– Divê her nivîskar herî hindik mehê carekê nivîsekê bişîne.
– Nivîskar ku nivîsan neşîne hişyarî tê dayîn, ku nebe nivîs nayê rakirin lê cîyê nivîskar ji quncik tê rakirin.

Rêzehevpeyvînê Jina (16) – Sabîha Nisêbînî

Pirs :  1 .   ji kerama xwe, tu dikarî xwe bi xwendevanan bidî nasîn? Sabîha  Nisebînî : Ez li gundekî di navbera Nisebîn, û Midyade de   demsal  a payîzî de  li Nawala Bûnisra   li gunde  Şikeftka, Çinare, hatime dine. Zarokatiya min,  weke zarokatiya hemû keçên Kurd derbas bû.  Ji çil …

Read More »

Romanên Kurdî –Rexne, Nirxandin û Analîz- A Lokman Polat

Romanên Kurdî a Lokman Polat hîn nû hatiye weşandin. Pûşpera (Hezîran) 2021an de çap bûye. Pirtûk ji alîyê weşanên Doz/Helwest de derçûye. Romanên Kurdî ji alîyê birêz Lokman Polat ve hatiye nivîsandin. Pirs basîte: Derdê Lokman Polat çi ye? Ji bo çi barê rexnegiriyê jî dayê li ser milên xwe? …

Read More »

Payîzê! Em li Hêviya Payîzxêra te ne

Payîzê! Di van rojên te de Beriya Mêrdînê, Di nav toz, ecac û tirabêlkê de xuya dike.. Deşta Hesinan, Bi keriyên koçerên Mîran hatiye dagirtin.. Ebe û şalikên xelkên Deşta Xelef Axa, Li ber ba dilîzin û li hev digerin.. Û her roj, em di govenda şehîdekî, Du şehîdan de …

Read More »

Mirin çî ye û ne çi ye?

Mirin parçek li jiyana însan e. Mirin wek her tiştî nî’mete kî Xweda ye. Mirin li hemî tiştan rastir e. Her kesek miheqqeq ê mirin ê bi te’mîne û fêm bike. Lê belê a bi taybet, ku mirov jiyana xwe; li gor, ê ku jiyan daye û mirov afirandî ye bidomîne û dawî bîne.

Read More »

Rêzehevpeyvînê Jina (15) – Vejîna Kurd

Eger em bala xwe bidin wêjeya kurdî, em ê bibînin ku berî wêjeya nivîskî, jinê barekî mezin dabû ser milên xwe û kanîbû roleke berçav di parastina wêjeya devkî de bilîsta, nemaze di warê çîrok, serpêhatî, kilam û lorîkan de. 1 – Ji kerema xwe, tu dikarî xwe bi xwendevanan …

Read More »

Siltan bû Selahaddîn

Ro, hêdî hêdî destê xwe dikişand ji rûyê erda hişk û zuha ya çilê havînê. Tariyê bi dizîka xalîçeya xwe radixist li dawa çolistanê. Û sirra êvarê yek bi yek dida ber xwe qirş û qalên keramperan. Wek şerpezeyekê dibir û dianî ber konê ji mûyên helebî. Û çirên bi …

Read More »

Nirxandina Romana ”Fincana Ferfûrî”

Bû 40 sal ku ez pirtûkên nivîskarên kurd ên Sovyeta berê dixwînim. Min di serî de romana Ereb Şemo ”Şivanê Kurd” û li du wê pirtûka helbestên Eskerê Boyîk a bi navê ”Kulîlkên Çiya” xwendibû. Paşê jî pirtûka Şanoyê a Îsmaîlê Duko ya bi navê ”Zewaca Bêdil” xwend. Xwendina ”Dê …

Read More »

Serxweşê demên berê

Niha li ser kavilên mala xwe yî 1993ê me. Mala Cin Îbrahîm me çar hevalan kirê kiribû, di nav wan çar hevalan de yek jî birayê min bû. Em çar heval çend meh li vê malê mabûn. Piştre di şevekê de me çend parçeyên kelûpêlên xwe avêtibûn ser milên xwe û me koça malekê din kiribû. Li wê malê jî em çend saetan mabûn, piştre destê sibê me li wira jî koç kiribû. Cahil bûn, bilmez bûn, dîn bûn, lê jîyan çi qes xweş bû.

Read More »

Mîxê xerîbîyê

Bîst û pênc sal berê, ez û bi hevalekî xwe ve tim dihatin bin vê darê û me bi hev re qalê xewn û xeyalên xwe dikir. Em du hevalên samîmî û nêzîk bûn. Me her tiştê xwe bi hev re digot. Sirdaş bûn. Av di navbera ne de nediçû, …

Read More »