Tu dizanî çima ji te ra dibêjim eşq? Ez wek zarokekî bêkes û bexweyî li kolaneke tarî û zaboq de mabûm û digirîyam. Paşê tu hatî, te destê min girt tenêtî û tarîtîya min belav kir û tu bûyî ronahîya paşeroja min. Tu gaziya dilê min, hawara gîyanê min î. …
Read More »Ey Dil! Tiştê Çû Nede Dû
Helbestvanê hêja, Rênas Jîyan dibêje: “Xwedê û wext xelet hatîye xitimkirin”. Belkî ji ber vê yekê ye em her tiştî xelet fam dikin û tiştên xelet dikin. Belkî ji ber vê yekê ye serê me ji belayê dernakeve. Xwedê û Wext destpêka her tiştî ne û her tişt li ser …
Read More »Zarok û Gul
Dema ku ez li parqê û di bin siya darê de rûdiniştim û min pirtûka xwe dixwend; li derdorê min ti kes tune bû. Haya min ji vê dinyayê tune bû û navçavên min girê bû, bêmede û rûtirş. Xemgîn, têkçûyî û bi zêdekirina wechên jiyana xwe ya raborî ku …
Read More »Çîrokên hezar û yek şevê
Çîrokên hezar û yek şevê bi nav û deng in, navdar in, meşhûr in. Qet dawî li wan nayê. Di demeke qedîm de qralek hebûye. Ev qral digel her qîza ku razaye, di a din î rojê de qîz kuştî ye. Bi vî awayî qral ji xelkê xwe bêhejmar qîzan …
Read More »Zewac Çîma Bûye Keleme Çavê Ciwanan?
Tê bira min di zarokatîya me de keçên ku panzdeh salîya xwe derbas dikirin, ji wan re digotin “keça gehîştî” xortên bist salî êdî wextê zewacê derbas kiribû. Herçendî mirov niha li çavek cûda li wan salan binêre jî, li gor şert û mercên wê demê ev nêrin nêrînek gelek …
Read More »Ji Xwedê Re Nameyeke Eşkere – Faik Öcal
Ev çil sal e zimanê min di nav xwînê de gevizî, hezar sal e dilê min xwewendakirî. Zimanê min diyariya dayika min, dilê min xelata Xwedeyê min bû. Zimanê min hawar û qêrîna miletê min, dilê min ezmûna Xwedayê min bû. Ev çil sal e zimanê min li ber tîrên …
Read More »Befr û Bajar
Ev bajarê ku çiya bi sekna riman ber bi asîman ve berz dibin, li Geverê zivistan pir bi îhtîşam e. Eva çend roje kuliyên befrê diporin û duh bi şev gurtir bû. Nasekine. Mirî di nav qebrên xwe de dicemidin? Gelo ajalên li serê çiya çi dikin? Ne bawerim ku …
Read More »Dubendiya Zarokên Kurdan!
Zarokên Kurd yan wê “dînê xwe hilbijêrin” yan jî wê “zimanê xwe”! Ev nakokiya 100 salî ku ji aliyê dewleta Tirkiyeyê û hikûmetên wê ve her tim tên pêşiya me û me mecbûr dikin ku em yekî ji wan hilbijêrin; careke din, îja bi minasebeta maweya hilbijartina “dersên bijarte” yên …
Read More »Bêbavî’yê Şêxo Fîlîk
“tu Hemza yî” lê laşê ciwaniyê dayika min, li ber min dirêj bûye; bavê min gorekê din dikole di dilê min de; dapîra min şînekê bêrêz dike; bapîra min civatekê din digerîne. Nizanim, hîn çend çiyayên din ê li ser bêşika min de hilweşin. Porê bûkên min di cih de …
Read More »Rûpelek Ji Rojnivîska Dilê Min
Çi wext yekemîn car pê agah bûm ku dem dibore? Şevên min ên bêxew kengê dest pê kirin? Nizanim. An jî nayê bîra min… Bi pirranî xewa min nayê, nikarim rakevim. Her dixwînim, difikirim û dinivîsim. Bi min her tiştek şikestî, windabûyî, tunebûyî ye… Westiyayî me. Rih û giyanê min …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…