Berî 4 salan Semîra Mistefa qutabiya (Zanîngeha Rojava/ Beşa Ziman û Wêjeya Kurdî), teza xwe li dor min bi navê: (Min Konê Reş Evîndarekî Welat Dît), pêşkêşî mamosteyên xwe di Zanîngeha Rojava de kir û bi pileyeke baş teza wê hat pejirandin. Sala derbasbûyî 2022 jî, Sîlva Şêxê ev teza …
Read More »Adîl Duran: ”Heta demekê min bi zimanê xwe yê zikmakî jî dipeyivî, lê haya min ji zimanê nivîskî tunebû.”
Lokman Polat – Pirs : 1 – Birêz Adil Duran ji kerema xwe, tu dikarî xwe bi xwendevanan bidî nasîn? Adil Duran – Bersîv -1- Ez di sala 1955 an de li Dêrsimê hatim dinyayê, bi zora cendirmeyan min birin dibistana seretayî, ji ber ku ez bi tirkî nedizanim gelek …
Read More »Şevnimêja Beraetê
Bi gorana salnameya Hîcrî, roja 14ê Şabanê êvarê şevnimêja beraetê ye. Di nav alemê Îslamê de şevekî pîroz e û her sal tê pîrozkirin. Beraet ; Xelasbûn, xwe Ji gunehan dûr xistin, pakbûyîn e û ji stûbariyê safî bûne. Her roj û şev fersenda mirovan heye ku xwe efû bike lêbelê Xwedê Teala pir caran …
Read More »Romana Semerqand – 20 (Amîn Me’lof)
Dema qelebalixê berê xwe da parçeyên ji bermahiyên cesedê fedaî, pênç efser li raserî cesedê Nîzam yê hêca germ digiriyan û bi hev re sond dixwarin: “Bila giyanê te aram be efendîyê me, Yek neyarê te li pey te namîne.” Yê ji kê dest pê bikiran? Lîsteya reş de gelek …
Read More »Keremo: “Ji xwe bi ya min nivîskarên kurdî berhemên hev dixwînin”
Lokman Polat – Pirs : 1 – Birêz Keremo ji kerema xwe, tu dikarî xwe bi xwendevanan bidî nasîn? Keremo, (Kerem Tekoglu) – Di sala 1984 an de li Farqîna Amedê li Gundê Cano tê dinê. Piştî dibistana serete ji pirsgirêkên siyasî yê herêmê, nikare xwendin berdewam bike. Di 15 saliya …
Read More »Barzanî; 44 sal ji oxirkirinê û 62 sal ji Şoreşa Îlonê
Di 44 saliya koçkirina Barzaniyê Nemir de, bi min xweş e li destpêka Şoreşa Îlûnê vegerim û vî rûpelê windayî ji we re bînim ziman; Di 11ê Îlûna 1961ê de, dema ku Şoreşa Îlûnê bi serokatiya Barzaniyê nemir destpê kir, berpirsyarên rêjîma Sûriyê di parêzgeha Hesekê de dest bi civînên …
Read More »Romana Semerqand – 19 (Amîn Me’lof)
Dema İmparatoriya Selçûqî, dewleta herî bihêz ya cîhanê bû, jinekî wêribû ku serweriyê bigre destê xwe. Pişt perdê de rûniştibû, ji serê Asyayê heta binê wê, artêş sewq dikirin, mîr, wezîr, qazî, walî tayîn dikirin. Nameyên ji xelîfe re bên nivîsandin didan nivîsandin û ji serekê Alamûdê re qazid dişandin. …
Read More »Bûbê Eser! Ez Cahda xwe ji Beriya Mêrdînê, Dêrika Çiyayê Mazî û Çiyayên Barzan Tînim
Di roja 21/2/2023, 24 sal di ser banga Saziya UNESCO, ku 21ê Sibatê ji her salê “Roja navnetewî ya Zimanê Dayikê” be, derbas bû. Bi vê helkeftinê min careke din ew gotarê ku nivîskar Bûbê Eser, bi navê: (Konê Reş vê cahdê ji ku tîne?), nivîsandibû, xwend.. Bi xwendinê re, …
Read More »Koz/Pişko/ Cemre û Pûka Pîrê
Pişko (Koz. cemre) li welatê me, di nav gel de çîrokeke devkî heye, ev çîroka mîn a raporek hewa ye. Pişko (Cemre) ku bi zanîstî jî nebe, lê çîrokeke ya ceribandî heye, bi vê çîrokê pê bihar tê zanîn. Dema pişko xelasiya zivistanê û hatina biharê ye. Meriv û gelên …
Read More »Romana Semerqand – 18 (Amîn Me’lof)
Dema agahiya standina Alamûtê hat Isfexanê, ti qelqele dernexist. Isfexan pêtir li gijgijîna navbera Nîzam û qesrê mijûl bû. Terken Xatûn, ji ber çalakiya hemberê malbata wê anî, hêca jî li Nîzam neborî bû. Dida ser Melîkşah, da ku ji wezîrê xwe yê bihêz xelas bibe. Dema babê sultan mirî, …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…