VÎN Û AZADÎ

Behçet Ateş Nivîsxane Leave a comment 23 Views

Mirovên dema bi vîna xwe azad nejî dikeve binê bandora kevneşopiyê çanda bi girêdey baweriya teqlîdî û mîrasa bavûkalan, û nikare hunera xwe nasbike û hunera ku di xwezaya miroven de veşartiye bike nasnama xwe.

Mexabin mirov dema bi hunerê xwe re lihevhatî nejîn, nikare tehemûla kesên bi hunerjî bike û nava sergêjiya rengande difetise û dibe hesûdkar, nexweşiya hesûdîtiyê seviya mirovan dixe û aramancên negatîf nabe nasnama mirovan.

Di qada her asta jiyanê de qedextî tevgereke bi pirsgirêke, mirovan dike nava cûdahiya fikrên pîskolojîk û hesûdîtî dibe qalûgotinê beredey û jê nexweşî çêdibin.

Ji bona ku qedexetiya ku weke qanûna tendirûstî û ewlekariya jiyanê erenîbe, hewcetî bi qanûna ku bi girêdey dadê binirxbe heye û wî demê mirov li tevgerekê neyînî nagerin.

Mirov dema bi bandora hunerê xwe ê xwezayî neyêt nasîn û hunera wî nebe nasnama esasê jiyana erenî, mejiyê mirovan wî demê dibe mêjiyê ku hêlîna berhevkirina xeraviyan.

Dilopê qirêja mêjiyê mirovên hesûdkar, nahêle şane ê mêjî bikeve nava tevgera hunerê veşartî û bibe xweşiya jiyanê, mexabin di rewşeke ewha megatîf de civakjî jê sûdwar nabe.

Mexabin civaka ku binedest û bê dewlet di destpêka nasîna bi jiyanêre bi pirsgirêk nasîn dibin û tevahî kodên heskirin û armanca esasî li gora şertû mercên pirsgirêkên civakî dibe nexweşî û dikeve nava fikrû şeklê jiyana civakê.

Lewra jiyana civaka ku bê vîna azad tim bi tirse û hemû tirsên dijwar û zerar di jiyanê de heye weke şirîta fîlman dikeve nava fikrû xeyalê jiyana mirovan.

Lê belê divê mirov pêşî bitirse ji bona ku jiyanê nasbike, ji ber ku bê tirs hezkirin ne mimkûn e. Lewra mejiyê bi tirs dibe nexweşî û dikeve laşê mirovan, laş, hiş, wijdan û baweriya mirovan xwe ji kevneşopiya civakê xelas nake.

Di civakên ku azad û di ewlekariya dewletê de dijîn, tirs kilîta herî girînge ku deriyê hezkirinê vedike.
Ji berku meriv ji tenêbûnê ditirse, lewra pediviyê bi daxwaziya bi heval be bihevre bijîn û wekî mînak ji bona sitar bin li malekê peyda bikin anjî avadikin.

Civaka ku bi vîna xwe azad nejîn nezanin û mirov ji nezaniyê ditirse, dest bi zanînê dike û evîndarê zanînê dibe, mirov ditirse ku malbata xwe winda bike û hêstên hezkirinê malbatê hembêz dike ji bona ku ji malbata xwe kesî wenda nekin bendê hezkirinê qewî dikin.

Bi gotineke din, bingeha hemû evînan pêşî tirse, û paşê dibe bendê evînê û baweriya bihevrê bi bendê girêya ku qet venebe bê dawî dibe bendê jiyana bihevre.

Mirov digêhêja endcama ku Xweda mirovan û mirovahî bi kodê hezkirin û tirsê, lê bi vîna azad bijîn afirandiye.

Behçet Ateş: 01-06-2022

ÇandName Li pey şopa bav û kalan…

VÎN Û AZADÎ

About Behçet Ateş

Related Articles

Check Also

Ne Hewla Mîr Meyla Mîr

Bersivekê Binivîsêne Bersivê betalke

Adem OK

Bawer Berbang

Behçet Ateş

Dilazad ART

Faik Öcal

Firat Bawerî

Husein Muhammed

Konê Reş

Kurdjan Sorî

Lokman Polat

Mustafa Rêzan

Paşa Amedî

Rojbîn Ozkan

Zîwer Îlhan