Tag Archives: Mesnewî Nûrîye

Ey însan! Halekî ecêb ê ku…

Ey însan! Halekî ecêb ê ku Fatirê Hekîm di mahiyeta te de bi cîh kiriye, ev e ku: Carna tu li dunyayê hilnayê. Him mîna merivê ku di zindanê de, bîhna wî çikyayî be, dibêjî “of, of” û ciyekî ji dunyayê firehtir dixwazî. Him jî, dikevî hundurê kar û xatira …

Read More »

Ey însanê dunyaperest!

Ey însanê dunyaperest! Dunya te ya ku tu pir fireh dizanî, qasî qebrekî ye. Feqet ji ber ku dêwarên wê mala ku wek qebrekî teng e, bi cam û şûşe ne, eksê nav hevdu dikin û heta ku çavê meriv dibîne, fireh dibin. Her çiqas qasî qebrê teng e, lê …

Read More »

Guh bide ey birayê ezîz!

Î’lem eyyuhel ezîz! Zulmeke însan a herî mezin, ev e ku; fêkî û encamên qenciyeke ku bi kar û xebata komeke mezin ve, pêk hatiye, dikin malê yek şexsekî û dispêrin ewî şexsî tenê. Di evê zulma han de, şirkeke xefî, heye. Lewra, mehsûlê ku civatekê bi cuzî îxtiyariya xwe …

Read More »