Ey însan! Halekî ecêb ê ku Fatirê Hekîm di mahiyeta te de bi cîh kiriye, ev e ku: Carna tu li dunyayê hilnayê. Him mîna merivê ku di zindanê de, bîhna wî çikyayî be, dibêjî “of, of” û ciyekî ji dunyayê firehtir dixwazî. Him jî, dikevî hundurê kar û xatira …
Read More »Ey însanê dunyaperest!
Ey însanê dunyaperest! Dunya te ya ku tu pir fireh dizanî, qasî qebrekî ye. Feqet ji ber ku dêwarên wê mala ku wek qebrekî teng e, bi cam û şûşe ne, eksê nav hevdu dikin û heta ku çavê meriv dibîne, fireh dibin. Her çiqas qasî qebrê teng e, lê …
Read More »Guh bide ey birayê ezîz!
Î’lem eyyuhel ezîz! Zulmeke însan a herî mezin, ev e ku; fêkî û encamên qenciyeke ku bi kar û xebata komeke mezin ve, pêk hatiye, dikin malê yek şexsekî û dispêrin ewî şexsî tenê. Di evê zulma han de, şirkeke xefî, heye. Lewra, mehsûlê ku civatekê bi cuzî îxtiyariya xwe …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…