Mêrikek hebû û ji hespa gelek hez dikir. Pir caran xwe mîna Centaûeran hîs dikir: Jorê wî însan, jêrê wî hesp. Li jorê xwe Boraq, li jêrê xwe Pegasûs bû. Tim bi xwe, xwe re digot: Heke ku ez nebûma însan, ez ê hesp bibûma. Wî mêrikî hespa di hundirê …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…