Heyva adarê rojên taybet pîroz in, Çavên miletê mafê jiyanê derdestî bûnin, Bi dilgermî hêviya bîstûyekê adarê ne, Germa newrozê rih dike xweza jiyan xweş dibe. Pir zor e ew bihara ku tu li bendêyî û terîfa wê germê dikî. Tu ketî quncikê ada xwe, û biliyê fikrên xwe …
Read More »Gotinek di 45 Saliya Koçkirina Mîr Dr. Kamîran Bedirxan de
“Xort bin, pîr bin, heçî nezan in divê, dest bi xwendin û nivîsandina zimanê xwe bikin; û ne bêjin qiweta min na gihe vî îşî; ez heq ji vî îşî dernayênim. Tiştê ko zaroyên heft, heşt salî dikarin, xort û mirovên sere jî dikarin. Gerandina îş û karên me, heke …
Read More »Romana Semerqand – 46 (Amîn Me’lof)
Di parlementoyê de heftê û şeş parlementer, li benda wî bûn. Hin bi şaşik, hin bi fes, an bi kum bûn. Ji Benîademan yên rapir, weke Ewropiyan xwe pêçabûn. Serokwezîr saet yazdehan, wek çawa herê ser kursiyê sêdarê, welê çû ser kursiyê parlementoyê. Ultimatoma ji alê Londonê ve jî hatî …
Read More »“SERPÊHATIYÊN ZANA Û HIN ÇÎROKÊN BI QAFIYE”
Di xortaniya xwe de min nave Mele Xalit wek kurdekî welatparêz bihîstibû. Wê demê ji xelkê hineka ji bo kurdên siyasî, yên ku doza netewa kurd diparêzên re ”Kurdçî” digotin. Dema behsa kurdekî weha siyasî û welatparêz dihat kirin, digotin filankes Kurdçî ye. Mele Xalitê Licî jî yek ji wan …
Read More »Romana Semerqand – 45 (Amîn Me’lof)
Sala 1911ê li Îranê her kesî digot: “Emerîkî û hey Emerîkî!”. Heke ez bêjim wê salê, li Îranê di nava berpirsyaran de kesê herî dihat heskirin û herî xurt Morgan bû, yê ne pirole bê. Tiştên dixwestin bike bi rojnamegeran re parve dikirin û heta ji ber ku mijarên asê …
Read More »Romana Semerqand – 44 (Amîn Me’lof)
Fazil, agahiya du derhozeyan da. Bi pispisandin diaxiviya, lê dilşad bû. -Ka li wî binêre! Min ji te re negotibû yê bişihubê Baskervîlle? Kesê behsê dikir, Morgan Shuster bû. Xeznedarê Giştî yê Îranê yê nû, li ba me ve dihat. Em çûbûn ser rêya Qezwînê pêşwaziya wî. Ew û kesên …
Read More »Bixwîne
Bixwîne heta çavê te ronahî jê kêm be, bila şaneyê hişê te biweste, wê demê fikr û ramanê te wekî çira di tariya şevê de vêkeve şikeft ronî be bixwîne. Pirtûkan di refande nehêle, yekî rake bila yek bikeve dewsê, heta tu rastê rastiya koka bav û pîrê xwe …
Read More »Ey Xweda
Me alaya mirovahiye bilind kir Tu nehêle ku dakevê, ey Xweda Me kelha dadê ava kir Tu nehêle ku hilweşê, ey Xweda Me ji dîn û zanîne şûr û mertal çêkirin Tu şûrên me tûj, mertalên me bihêz bike, ey Xweda Ev xak, bi namus û rûmetê hatiye avdan …
Read More »Helbestên Jana Seyda “Şeva Tarî”
Min du pirtûkên nivîskara jin a ji rojavayê Kurdistanê Jana Seyda xist dorê ku ez bixwînim. Beriya pirtûkên wê min dest bi xwendina romana Selîm Berekat a bi navê ”Feqiyên Tariyê” kir. Min mêze kir ku Jana Seyda wê romana Selîm Berekat ji arebî wergerandiye kurdî. Selîm Berekat kurdekî nivîskarê …
Read More »Romana Semerqand – 43 (Amîn Me’lof)
Du kesê bêsebiriya xwe vedişartin li benda min bûn. Li balyozxaneyê! Bi taxima gewr, papyona muare, bi simbêlên daketî wek yên Theodore Rosevelt lê ji yên wî tekûztir hatîn rastkirin Rûssel û wek her wextî bi kirasê spî, saqoyê reş û şaşika şîn ve Fazil! Yê ewul dest bi axaftinê …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…