Di dema nîqaşê de pêwîst e ku em bi taybetî li van tiştan baldar bin:
Berî her tiştî, girîng e ku em bi aramî û bi rêzdarî guhdariya aliyê din bikin. Divê em hevokên hev neqetînin û dema axaftinê ji bo kesê din jî vekin. Guhdarîkirina baş bingeha nîqaşeke baş e.
Dema em diaxivin jî pêwîst e ku em bi zimanekî nerm û rêzdar biaxivin. Em dikarin nerînên xwe bêyî ku êrîşî kesên din bikin an wan biçûk bibînin bînin ziman. Divê em li ser mijarê bisekinin û derbasî êrîşên kesane nebin.
Di nîqaşê de girîng e ku em xwe ji hêrs û hestên tund dûr bigirin. Dema mirov hêrs dibe, nîqaş ji rêya xwe derdikeve û dibe sedemê tengasiyan. Divê em bikaranîna peyvên giran û gotinên ku dikarin kesên din biêşînin red bikin.
Her wiha, divê em vekirî bin ji bo guhertina nerînên xwe jî. Eger delîl û sedemên baş werin pêşkêşkirin, divê em karibin nerînên xwe biguherin. Nîqaş ne ji bo serketinê ye, lê ji bo gihîştina rastiyê ye.
Di dawiyê de, divê em li bîr bînin ku armanca nîqaşê ne şer e, lê fêmkirina hevdu û gihîştina encameke baş e. Eger nîqaş dest bi tundiyê bike, divê em bizanibin çawa wê bi rêya aştiyane biqedînin.
Çandname
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…