Ez êdî li ber pencereya ku li kolana bêdeng vedibe, rûdiniştim. Saet ji heftan re panzdeh derbas bûbûn, lê dîsa jî ronahiya rojê mîna ku li benda tiştekî be, li ser banê xaniyê cîranan disekinî. Di destê min de qehweya sar bû, lê min venexwar; tenê temaşe dikim çawa buhara …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…