Rojekê li gundekî biçûk yê li serê çiyayên bilind, keçeke bi navê Zêr dijiya. Zêr ne wekî kesên din bû; çavên wê tarî bûn, lê ne ji ber koriyê, ji ber ku di wan de stêrkên piçûk dibiriqiyan. Gundiyan digot “Ev çav ji cîhana din in” û hinekî jê ditirsiyan. …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…