Rojeke Hezîranê bû, erd ji germê dişewitî. Mîrza Elî di nîvê zeviyê de giya dibir. Hewa ewçend serdest bû ku gihaştibû wê astê ku bi destan bişewite. Çavên wî li birayê xwe digeriya, dê jê re nan û av bibira. Xwişka Nêrgiz Mîrza Elî ya mezin ji malê derket û …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…