Sibehekê payîzê bû. Ez li qehwexaneyekê rûniştime, qehwe di destê min de sar bûbû, lê min hêj venaxwaribû. Li ber pencereyê, li ser kursiya bi teker, mirovekî ciwan hebû. Navê wî Ezîz bû. Ezîzê ku piştî qezayekê ji binî ve felc mabû, lê rûyê wî hêj bi ken bû, mîna …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…