Wêjegeh

January, 2017

  • 29 January

    Navdarên Kurd: Mah Şeref Xanim

    “Mah Şeref Xanim” a ku bi navê Mestûre Kurdistanî tê naskirin jineke helbestvan, dîroknivîs û nivîskar e. Di sala 1804an de li bajarê Sine ya Rojhilatê Kurdistanê ji dayîk bûye. (Li gor çavkaniyên nivîskarê Kurd Doktor Soran Kurdistanî Mestûre; di sala 1805an de ji dayîk bûye.) Sine di wê demê …

  • 28 January

    Şêx Abdûlselam Barzanî

    Şêx Abdûlselam Barzanî: Rêberekî milî û civakî û olî bû. Reformxwaz bû. Şervan û lehengek bû. Temsîlkarê arîstokrasiya civakî, olî, rewşenbîrî bû.                                               ***** Barzaniyan, di tevgera Miletê Kurd de bes xwediyê giraniyek nînin, di hemandem de di tevgera miletê Kurd de xwediyê rê û rêbazekê ne. Şêx Abdulselam jî …

  • 27 January

    Şahnema Şehîdan (Helbest)

    Dilo jaro biçakî Here mêrên welatê me tu rakî Bibêje ey Şehîdê dîn û milet, Bese rabin serê roja me derket. Beg û axan ji we îro dixwazin, Bese rabin weke mêran nerazên   Dilo ji Xalid Beg re bibêje, Bi serbestî tu yek nutqê birêje, Bibêje Xalido rabe direnge …

  • 26 January

    Qadir Büyükkaya: “Kilîtê ziwanî şuûrê mîllî yo.”

    Keko verê verkan ma to nas bikerê. Lazim o ez sere de şima rê sipasey bikera. Şima firsetêndo wina dayo mi ku ez xo şima rê îfade bikera. Ez Sêwregij o, sûki ra yo. Dewda Qerexanî de Allay ez daya. Nufûsî gore ez 1960 de maya xo ra biyo la …

  • 23 January

    Keça Kurda- Xizan Şîlan

    keça kurda gulîzerê ez ê xwe bispêrim hembêza xeyalên penaber tûrikê helbesta xwe bi êşa eşqa te dagirim û bi gavên şemitok ber bi şopa te ve bipekim keça kurda esmerê ez heyranê fîstanê sor ya bejn û bala te me dengê bilbilê bostana te me derwêşê gerok yê çolistana …

  • 18 January

    Jiyaneke bi hunerê dagirtî Hesen Zîrek

    Hunermendê nemir Hesen Zîrek ku li dû xwe gelek stran ji bo pêşxistina huner û muzîka Kurdî hiştine ev bû 43 sal ku koça xwe ya dawîn kiriye. Zîrek heta dawiya emrê xwe ji bo muzîka Kurdî xebitiye. Hunermendê nemir Hesen Zîrek di sala 1921’an de li bajarê Bokanê Rojhilatê …

  • 16 January

    Merdimê Wayîrê Herî

    Xido Qop dewa Xarpêtî Huseynîk de roşeno. Wextê Usmanîyan ra esnafê Xarpêtî kel-mel teber ra ardêne Huseynîk û uca ra pey heron a kiriştêne çarşûya corî. Xido Qop zî yew qifleyê heron xebetneno û pê dabara xwu keno. Rojêk linga serherê ey şikîna, geyreno yew herê cinsî. Dost û ehbabon …

  • 14 January

    Xwedïyê Hespê û Golikê- Feyzî Mîrhesen

    Zilamek suwarê hespê xwe  bi rêya xwe  de diçe.  Zilamek  derê biharê ye  golika  xwe  li der ve girê dide. Dema zilamê siwar derbas dibe,  golik ji bendê xwe difilite û bi peyê  hespê zilam dikeve. Xwediyê  golikê  li xwediyê hespê  dike hewar û gazî : “Siwaro ! ji bona Xwedê bi sekine,  golika me li peyê hespa te hat, bisekine.” Camêrê Siwar, dibîne ku golik li peyê hespê ye  lê belê her wekî  ku qet deng nayê guhê wî. Xwediyê golikê  bi rev û bezê xwe di gihîne siwar. Dibêje : -Birayê min, tu ji Xwedê  natirsî sibê de  ez li peyê te direvim.  Siwarê Hespê  ji  xwediyê Golikê dipirse : tu kî yî, ji  min çi  dixwazî ? Xwediyê Golikê : – Birayê min Golika  me li peyê hespê reviya hat, ez li peyê  golika xwe hatim. Siwarê Hespê ji xwediyê golikê re dibêje: -Birayê min,  min golika  te nedîtiye. Xwediyê golikê dibêje: -Ev golika min e, li bal hespê te sekiniye. Siwarê Hespê dibêje : -Bira, te serê xwe xwariye, ev ne golik e, kûrika hespa min e. Ma tu  golik û caniya hespê ji hev nas nakî  ? Xwediyê golikê dibê : -Gelo henekê xwe bi min dikî. Bira, golika min bide, ez herim, xanima min li benda min e, çêlek hatine mal,  li benda golikê ne. Siwar  carek din dubare dike û dibêje : – Kekê min  min ji te re got ku caniya hespa min …

  • 13 January

    Pepûk-Ahmet Aslan

    Carek ji caran rihmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Hebû tunebû pepûkek hebû rojekî dirîka kerengekî  dikeve lingê pepûkê û pepûk pir jê aciz dibe dixwaze ku yek wê diriyê ji lingê wê derxe dibîne ku jinek li ber tenûrê nan dipêje tendûra wê pênakeve pepûk diçe cem …

  • 12 January

    Keçel

    Careke ji caran rehmet li dê û bavê hazirê guhdaran. Du mirov hebûne. Her du di yek rengê de ne lê yek şeytan e ku şiklê insan aniye xwe. Yê din jî însan, însanekî belengaz bûye. Rabûye çûye mala xwe lê şeytan jî pê ketiye. Li derî daye jina wî …