Tag Archives: Wêje

Serhildana Kela Dimdimê-Kakşar Oremar

Berxwedana Kela Dimdimê ne çîrokek çêkirî ye, belkî rûdaneke rastîn a dîroka me ya azadîxwaziyê ye. Rûpelekî dîroka siyasî ya Kurdistanê ye ku serwer û bindest rastî hev hatine û kurdan serî netewandine Dem û çax: Sedsala 17’an, sala 1609 zayînî (1018 Hicrî Qemerî). Cih: Herêma Ûrmiyê, rojhilatê Kurdistanê. Sedem: …

Read More »

Jiyana Van Deran…/Mela Mihyedîn

Jiyana van deran ne rêwitiyek dûvdirêj û bi macera ye. Jiyana van deran bêhtir dişibe qezeya keştiyekê. Di vê qezayê de, keştî parçe parçe bûye û parçeyên keştiyê li her derî belavbûye. Yên ku texteyekî saxlem dîtine xwe bi siûd hîs dikin û xwe asê bi textê xwe ve girê …

Read More »

ÇIRÛSK | 29

Kovara hunerî û ramanî Çirûskê bi hejmara xwe ya  29an ya Çile, Sibat, Nîsan, Adar   derket pêşberî xwendevanên xwe. Di kovarê de nivîsên hunerî, wêjeyî, felsefî, civakî û entelektuelî hene. Kovara “Çirûsk”ê  ji çar mehan carekê di bin banê “Weşanxaneya Belkî”yê de li Amedê tê çapkirin û edîtorê wê Rênas …

Read More »

Birayê Dîn û Birayê Biaqil- Harun KOYUNCU

Hebû tûnebû, du birayên hev hebûn.Yek dîn bû, yek jî biaqil. Hinekî rûniştin, pir rûniştin hindik rûniştin vê gavê birçî bûn. Birayê biaqil got:  “Birayê min ma  em ji birçîna bimirin? Ka de em biçin ji xwe re xwarinê bibînin.” Çûn li pîreke rast hatin. Pîrê ji wan re got: …

Read More »

Çîroka Gakûvî û Rezê Tirî

Nêçîrvan ketibûn pê gakûviyê. Gakûvî revî û çû xwe di nav rezê tirîyan de veşart. Nêçîrvan jî têdiketin nava rezê, lê nedîtin. Gakûvî ku zanî hinek xetere derbas bûye, destpê temaşeyê derdora xwe kir ku dibîne belgên tiriyan ter û teze ne xwe ranagire û xwe rahişte xwarina wan. Ancax …

Read More »

Mantik Al Tayr (Beş: 2/1)-Mela Mihyedîn

Şevek nîvê şevê Sîmûrg li welatê Çînê xûya bû. Ji çengê wî perikek ket ser rûyê erdê û wê kêlîkê hemû bajarên cîhanê gihaştin hev. Herkesê ku ew perik dîtî, ilmek jê girt û tiştên bêhempa anîne meydanê. Yên ku neqşên perikê dîtin ji hiş çûn û karên wan timî …

Read More »

Gur û Rovî- Kadîr Aker

Hebû, tunebû. Kesek ji Xwedê mestir tunebû, roviyekê pîr hebû, dikir nedikir nikarîbû ji xwe re xwarinek bidîta. Radibe dere hina gur dibije: – Apê gur, were em û tu bibin heval, em bi hev re herin seydê, nêçîrê me girt em ê tevda bixwin, ­­­    Gur, dibije: – Dibe, …

Read More »

Roviyê Fêlebaz -Adem Çoruh

Sibehekê dawiya payîzê de mêrikek diçe ser karê xwe. Merê dixe ser milê xwe û çend qederek rêkê diçe û  dibîne ku marek tê ber riya wî. Mar ji serma lê ketibû, bêhal û belengaz bû, dilê mêrikî ji  mari ve ma û  mêrik rabû mar ji dana ser devê …

Read More »

Mirîçik û Fîtik

Beno nêbeno, mirîçikêk beno. Rojêk gilî şino lingerda ci. No vano ez se kera, se kera, se nêkera. Winîyeno ki di cinî hê nan pewjenê. Şino ê cinîyan het, vano “Ka kolîyê şima, şima çiçîya nan pewjenê?” Ê zî vanê “Kolîyê ma çin yê.” Vano “Ê nê gilî mi lingi …

Read More »

Çûçik û Pîrê-Münevver SÖNMEZ

Hebû tune bû Rojekî jineke pîr dikir û nedikir nikaribû tendûra xwê vêbixe.Diriyekî di lingi çûçikek ra çûbû. Diriya xwê girtibû çûbû cem pîrê. Gotî: “Pîrê, pîrê. ka vî diriya lingi min derbixe û bike tendûra xwê ku tendûra te pêbikeve.” Pîrê diriya di lingê çûçikê derdixistî û avêtî tendûra …

Read More »