Tag Archives: Wêje

FEQIYÊ TEYRAN (1590-1660) yek ji helbestvanên mezin yên kurd e. Perçeyek ji meqele “Klasîkên me – an sahir û edîbên me ên kevin” ya Celadet Alî Bedirxan: Melayê Jaba di heqê Feqehê Teyran de gotiye: »Sahirê siyê Feqiyê Teyran e ko navê wî Mihemed e. Eslê wî ji qesaba Miksê …

Li Rûsyayê ciwanek bi navê Elyezer kurê Yehuda hebû. Kurê Yahuda Elyezer jî weke herkesî ev şerê Rûs û Osmaniyan (1877) ji nêz ve dişopand û didît ku, gelên  bindest weke Sırbistan, Bûlxarîstan û yên din xwe ji deshilatdariya wan dewletan xilas kirin û  digihaştin serxwebûna xwe. Yahûda li  hemberî …

Erdnîgariya (cografyeya) Kurdistanê, di sala 1639an de bi peymana Qesrî Şêrîn di navbeyna Împaratorîya Osmanî û Farisî de bû du beş. Bi beşbûna Kurdistanê, jiyana neteweya kurd jî beş bû, mejî, serî, aqlê neteweya kurd jî ji hevûdu dûr ket. duwarên biyanîbûnê û eleqeyên qutbûyî bi ragehandina damezirandina Komara Kurdistanê …

Min bi çavên xwe Li çavên wê mêze kir Min bi çavên xwe Çavên wê xwar   Min bi dilê xwe Di dilê wê de Gul veda Gula dilê wê çilmisiya   Min bi ruhê xwe Di ruhê wê de Coşî pêk anî Coşîya ruhê wê bû alegorî   Min …

Gava Hûn Serxweş Bin Nêzî Nimêjê Nebin! Ji yê Bektaşî dipirsin: -Tu çima nimêj nakî? -Qur’ana Pîroz dibêje ku dema hûn serxweş bin, nêzî nimêjê nebin! -Ê baş e, ew ji bo dema serxweşiyê re ye. -Ma ez qet bi ser hişê xwe têm! (her dem serxweş e)   Havalê …

Veger were evîndaram. Te min u welatê xwe hêşt û tu çûyî, Ez li pey te digerim, te nabînim, Di kuçe û kolanan de digerim, Tu tuneyi, evîndara min tu tuneyî. Ez pirsa te biroj ji rojê Bişev ji hîv û stêran dikim, Ez li te digerim Ji berf u …

“Xewn ji hêla wateya çi ferhengî çi hêmayî xwedî çend wateya ne. Min bi zanebûn ev sernav bi kar anî lew, wek şexs ez insanekî pîr im. Pîr bûn rê nade ku wek ciwanekî çend xewnan bi hev re bihizirî, bifikirî û ji bo wan têkevî hewldanê. Bi vê hêz …

Dibên carekî cebarekî, çil kûsî li serê darekî, kûsî jorda li erdê ket qirqijî, rehmet li dê û bavê cemaetê, ê min jî. Hebû tunebû xortekî ciwan hebû. Dibên xort rojekê rabû hespê xwe zîn kir û lê siwar bû, berê xwe da gundekî xerîb. Wisa bi rê de çû …

Dibêjin rojekê ji rojan Îsa (a.s) û Hewarî yên wî, di rê de diçûn. Rastî şivanekî hatin. Hz. Îsa (a.s), silav lê kir û cewaba xwe hilda. Û pê re got: – Şivanê delal, ma tu ji bo axretê jî kar û ’emelekî dikî an jî na? Şivan, lêbelê çi …

Cudahiya di navbera kesê bixwîne û binivîse û kesê nexwîne û nenivîse de, biqasî cudahiya di navbera sax û miriyan de ye. (Arîstotales) Xwediyê îradeya (vîn) xwe, esîrê wijdana xwe be (Arîstotales) Zanîna dilpakiyê (fezîlet) tenê ne bes e. Dive mirov xwediyê wê be û wê bike. (Arîstotales) Qeweta te …