Habil û Qabîl

I

Neslê Habîlî, tim rakewe, bişime, biwere;

Homa beşerîyeno to rê çi weş.

 

Neslê Qabîlî, tim mîyanê çamurî de

Bigevizîye û geber be veradaye.

 

Neslê Habîlî, qurbanê to

Vilêneno pirnika serferîşteyî!

 

Neslê Qabîlî, do nêvînîyo qet

Peynîya nê îşkenceyî?

 

Neslê Habîlî, terke û dewar

Debeno vera-vera kişt û kinarê to;

 

Neslê Qabîlî, sey toltajîyêkê pîrî

Zûrena roqilaya to ya veyşane

 

Neslê Habîlî, germin bigîre

Pîzeyê xwu keyeyê bawkî de;

 

Neslê Qabîlî, çeqelo belengaz,

Lana xwu de tim serd ra birecifîye!

 

Neslê Habîlî, hes bike û bizêdîye

Zerrnê to zî leyîran ano.

 

Neslê Qabîlî, ey zerrîya ke veşena,

Îştehanê pîlan ra tim xwu hemet bike.

 

Neslê Habîlî, ti do biwerê û bibê pîl

Sey karmê darî pêdima!

 

Neslê Qabîlî, erd ra kaş bike

Aîleya xwu ya kewta rayîranê bêpeynîyan.

 

II

Neslê Habîlî, ax! Herrîya webîyaya

Do bibo weye bi leşa to!

 

Neslê Qabîlî, biewnî çare nêdî

Derdanê to ra tena yew zî;

 

Neslê Habîlî, şermê to eşkera:

Aletê cite mexlûb bi qamîşî ver de!

 

Neslê Qabîlî, vejîye asmên

Û Homayî bierze war!

 

Tirkî ra açarnayox: Îdrîs Yazar

Zazakî.net