QÎMETÊ SUNETÊ PÊXAMBERÎ –II-

(Kullîyatê Rîsaleyanê Nurî Ra)

Resûlê Ekrem ‘eleyhîsselat û wesselamî ferman kerdo: “Wexto ke ometa mi dekwena fesadî, kam ke sunnetê mi pêt bigêro [yanî tabîyê sunetê mi bibo, ey gore hereket bikero] şêno ecrê, sewabê se şehîdan qezenç bikero.”

Heya, Sunnetê Senîye rê tabîbîyayîş, her hal û kar de zaf qîmetin o. Baxusûs îstîlayê bîd’ayan de tabîyê Sunnetê Senîyeyî bîyayene dahîna vêşî qîmetin o. Xusûsen wextê fesadê ometî de, yew adabo şenik yê Sunnetê Senîyeyî caardene, yew teqwayo ehemîyetinî û yew bawerîya hizdare dano hîskerdiş. Direkt tabîyê Sunnetî bîyayene, Resûlê Ekrem ‘eleyhîsselat û wesselamî ano vîrê merdimî. Ê vîrardişî ra, o vîrameyîş vurîyeno, rîqalê Îlahî de bîyayîşî ano vîrê merdimî. Him muameleyêko tewr şenikî de, him adabanê xonê sey werdene, şimitene û witene de, kam deqîqa de muracatê Sunnetê Senîyeyî bikero, o muameleyo adî û o ‘emelo fitrî, beno îbadetêko sewabdar û hereketêko şer’î. Çimka, pê ê hereketê xoyê adîyî Resûlê Ekrem ‘eleyhîsselat û wesselamî fikirîno, û fikirîno ke şerî’et wayîrê yew edebî yo. Û ey vîr yeno ke wayîrê ê şerî’etî O yo. Û ci ra, qelbê xo dano Cenabê Heqî, ke sazkarê şerî’etî û wayîrê eyê raştikên o. Tewirêk aramî û îbadet qezenç keno.

Hayo, yewdo ke peşta xo bido nê sirrî, tabîbîyayîşê Sunnetê Senîyeyî xo rê ‘edet bikero, ‘edetanê xo qelibneno keno îbadet, heme ‘emrê xo eşkeno bikero semeredar û sewabdar. (Lem’aya 11. Ra Nukteyo Yewin)

 

Bedîuzzeman Se’îdê Nursî

Açarnayox: Serdar Bedirxan

 

Vajnameyeko Kirdkî-Tirkî

ferman: buyruk

omete (m): ümmet

fesad: doğal halden çıkma, bozulma, bozukluk

heya: evet

her hal û kar de: mutlaka

baxusûs: özellikle

bîd’a: sonradan ortaya çıkan âdet ve hükümler

teqwa: Allah korkusu ile Allah’ın yasakladığı şeylerden uzak durma

hayo: işte

rîqal: 1- huzur, yani Önemli bir makāmın veya kişinin var olduğu, bulunduğu yer, o makam veya şahsın önü, katı, yanı 2- tasawuf; Cenâbı Hakk’ın varlığının her şeyi kaplayıp başka şeye yer bırakmayacak şekilde hissedildiği mertebe

witene: uyumak

şer’î: şerîatla ilgili, şerîata uygun

aramî: iç rahatlığı, hâlinden memnun olup gönlünde rahatlık duyma, kendini rahat ve memnun hissetme durumu

Lem’a: parıltı, parlaklık

nukte: ince bir anlam taşıyan, zekâ eseri olduğu için hoşa giden zarif ve düşündürücü söz